Τρίτη 19 Απριλίου 2011
Παρασκευή 8 Απριλίου 2011
The Commission calls for action on commodities and raw materials
Excessive volatility of prices on all major commodity markets occurs at a time when the competitiveness of European industry crucially depends on efficient and secure access to raw materials. Raw materials are vital for the EU’s economy and particularly crucial for the development of modern environmentally friendly technologies such as electric cars and photovoltaics. The recent volatility in commodity prices threatens to increase inflation and global raw material markets are becoming increasingly distorted due to protectionist measures. The price fluctuation on the agricultural commodity markets has an impact on farmers, food-makers and consumers, including in the poorest countries. In response to these challenges, the European Commission presented today an integrated strategic vision to tackle challenges in Commodity markets and on Raw materials. The Commission proposes actions to improve the regulation, functioning and transparency of financial and commodity markets. The European Commission also calls for the swift implementation of the Raw Materials Initiative adopted in 2008. The Communication on commodities and raw materials contributes to the Europe 2020 flagship initiative 'A resource-efficient Europe' that was adopted last month (IP/11/63).
President Barroso said: “'In order to secure supply of raw materials for the European industry for coming years, we need to link this policy with our reforms of the regulatory framework for financial markets. Better understanding the synergy between the two will ensure that supply of commodities and raw materials matches demand in a resource-efficient way, contributing to sustainable growth in the European Union."
The European Commission presents an overview of developments in financial and physical markets and outlines what has been done since the launch of the Raw Materials Initiative. This includes achievements such as identifying critical raw materials, actions in the area of trade and development, guidelines that clarify how extraction in the EU can be compatible with Natura 2000 requirements, new research opportunities under the 7th Research Framework Programme and development of end-of-waste criteria.
In today's Communication, the European Commission proposes a series of measures, based on its Raw Materials Initiative to ensure a fair and sustainable supply of raw materials from global markets, to foster sustainable supply within the EU and to boost resource efficiency and to promote recycling.
At the same time, recent developments on commodity markets show that the prices of derivative and physical markets may be linked in multiple ways. Clearly, the price of commodity derivatives is influenced by the price of the underlying commodity. It is also clear that investors increasingly use commodity derivatives as part of their strategic investments.
Financial market regulation is one important response to these developments. The regulatory initiatives already undertaken or planned for the coming months will ensure enhanced integrity, transparency and stability of commodity derivative markets. The Communication also notes that further work is necessary to understand fully the interlink between physical and financial markets. The European Commission intends to continue working on this matter, in the framework of the G20-debate taking place at the global level.
The key elements of the integrated strategic approach include:
• Improving the integrity, transparency and stability of commodity derivatives markets, inter alia through a review of the Directives on Market Abuse and Markets in Financial Instruments;
• Undertaking additional research on developments in financial and physical commodities markets with the aim of identifying how the linkages work;
• Regularly updating the list of 14 critical raw materials already identified by the European Commission;
• Monitoring the development of access to critical raw materials with the view to identifying priority actions;
• Strengthening the EU’s trade strategy in relation to raw materials and pursuing the "raw material diplomacy" to address raw materials priorities in bilateral and multilateral frameworks and dialogues;
• Developing a bilateral co-operation with African countries in the area of raw materials, based on promoting governance, investment and geological knowledge and skills;
• Working closely with Member States and other stakeholders to improve the regulatory framework for sustainable extraction within the EU;
• Enhancing resource efficiency and promoting recycling, by tackling the waste levels due to sub-standard treatment inside or outside the EU and obstacles to the development of the recycling industries through for example the strengthening of the enforcement of the directive on waste from electrical and electronic equipment;
• Further promoting research and innovation efforts along the entire value chain of raw materials, from extraction, processing, recycling and resource efficiency to substitution.
For more information on the Commission’s raw material policy:
http://ec.europa.eu/enterprise/policies/raw-materials/critical/index_en.htm
President Barroso said: “'In order to secure supply of raw materials for the European industry for coming years, we need to link this policy with our reforms of the regulatory framework for financial markets. Better understanding the synergy between the two will ensure that supply of commodities and raw materials matches demand in a resource-efficient way, contributing to sustainable growth in the European Union."
The European Commission presents an overview of developments in financial and physical markets and outlines what has been done since the launch of the Raw Materials Initiative. This includes achievements such as identifying critical raw materials, actions in the area of trade and development, guidelines that clarify how extraction in the EU can be compatible with Natura 2000 requirements, new research opportunities under the 7th Research Framework Programme and development of end-of-waste criteria.
In today's Communication, the European Commission proposes a series of measures, based on its Raw Materials Initiative to ensure a fair and sustainable supply of raw materials from global markets, to foster sustainable supply within the EU and to boost resource efficiency and to promote recycling.
At the same time, recent developments on commodity markets show that the prices of derivative and physical markets may be linked in multiple ways. Clearly, the price of commodity derivatives is influenced by the price of the underlying commodity. It is also clear that investors increasingly use commodity derivatives as part of their strategic investments.
Financial market regulation is one important response to these developments. The regulatory initiatives already undertaken or planned for the coming months will ensure enhanced integrity, transparency and stability of commodity derivative markets. The Communication also notes that further work is necessary to understand fully the interlink between physical and financial markets. The European Commission intends to continue working on this matter, in the framework of the G20-debate taking place at the global level.
The key elements of the integrated strategic approach include:
• Improving the integrity, transparency and stability of commodity derivatives markets, inter alia through a review of the Directives on Market Abuse and Markets in Financial Instruments;
• Undertaking additional research on developments in financial and physical commodities markets with the aim of identifying how the linkages work;
• Regularly updating the list of 14 critical raw materials already identified by the European Commission;
• Monitoring the development of access to critical raw materials with the view to identifying priority actions;
• Strengthening the EU’s trade strategy in relation to raw materials and pursuing the "raw material diplomacy" to address raw materials priorities in bilateral and multilateral frameworks and dialogues;
• Developing a bilateral co-operation with African countries in the area of raw materials, based on promoting governance, investment and geological knowledge and skills;
• Working closely with Member States and other stakeholders to improve the regulatory framework for sustainable extraction within the EU;
• Enhancing resource efficiency and promoting recycling, by tackling the waste levels due to sub-standard treatment inside or outside the EU and obstacles to the development of the recycling industries through for example the strengthening of the enforcement of the directive on waste from electrical and electronic equipment;
• Further promoting research and innovation efforts along the entire value chain of raw materials, from extraction, processing, recycling and resource efficiency to substitution.
For more information on the Commission’s raw material policy:
http://ec.europa.eu/enterprise/policies/raw-materials/critical/index_en.htm
Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011
ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΒΙΩΣΙΜΕΣ ΟΡΥΚΤΕΣ ΠΡΩΤΕΣ ΥΛΕΣ (ΟΠΥ)
Βιώσιμη ανάπτυξη (ΒΑ) – Επαναστατική Ευρωπαϊκή πρωτοβουλία – Εξειδίκευση στην αξιοποίηση του Ορυκτού Πλούτου.
Οικονομική πρόοδος στην βάση αξιοποίησης πλουτοπαραγωγικών πηγών όπως είναι ο ελληνικός ορυκτός πλούτος. Οι περισσότεροι γνωρίζουν σήμερα (κύρια από έρευνες του ΙΓΜΕ) ότι η χώρα διαθέτει βεβαιωμένα αποθέματα μεταλλικών ορυκτών συνολικής αξίας που ανέρχεται σε 145 περίπου δισ. ευρώ (δεν συνυπολογίζονται τα βιομηχανικά και τα ενεργειακά ορυκτά). Υπάρχουν επίσης περιοχές με νέα δυναμικά αποθέματα. Χώρες με υψηλούς δείκτες ευαισθησίας στο περιβάλλον και κορυφαίες επιδόσεις στην καινοτομία και τις υψηλές τεχνολογίες όπως είναι η Σουηδία και η Φιλανδία επιστρέφουν στην παραγωγική εντατικοποίηση των ορυκτών πρώτων υλών που διαθέτουν σε συνύπαρξη πολλές φορές με τον τουρισμό.
Κοινωνική πρόοδος- Σίγουρα περιλαμβάνει την διάσταση της απασχόλησης. Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου προσφέρει πολλές και σημαντικές θέσεις εργασίες, σε ένα γενικότερο περιβάλλον ανεργίας, ενώ ενισχύει την προοπτική επαγγελματικής αποκατάστασης πολλών «καταδικασμένων» σήμερα πτυχίων ανώτατης εκπαίδευσης (παραδείγματα Καναδάς, Αυστραλία, Σκανδιναβία όπου υπάρχει μεγάλη ζήτηση γεω-επιστημόνων). Ο κοινωνικός πυλώνας της ΒΑ περιλαμβάνει επίσης την λεγόμενη κοινωνική συνέναιση από την πλευρά των τοπικών κοινωνιών. Σε πρόσφατες σχετικές εκθέσεις ευρωπαϊκών επιτροπών αναφέρεται ότι οι απόψεις και προτάσεις των τοπικών κοινωνιών πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είναι αποφασιστικές για την παραγωγική εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου. Πως ορίζονται όμως στην περίπτωσή μας οι τοπικές κοινωνίες. Είναι η μερίδα των κατοίκων του τάδε δημοτικού διαμερίσματος που αντιδρούν επειδή θεωρούν χώρους δημοσίου συμφέροντος σε δικό τους δάσος, δικό τους ρέμα, στο πλαίσιο ενός ατομικού ιδιοκτησιακού συνδρόμου, η του συνδρόμου της χαμένης ευκαιρίας νεοπλουτισμού από την αξία γης μέσω οικοπεδοποίησης, που γενικότερα μας διακρίνει σαν κοινωνία? Οι τοπικές κοινωνίες είναι οι παραθεριστές της τάδε παραλίας, ή από την άλλη οι τοπικοί και εισαγόμενοι εκπρόσωποι παρατάξεων που προσβλέπουν μόνο σε πολιτική εκμετάλλευση, μάλιστα κουβαλώντας περιφερόμενους ανά την Ελλάδα επιστημονικούς συμβούλους που στην πλειοψηφία τους δεν έχουν ιδέα των πραγματικών χαρακτηριστικών των μεταλλευτικών έργων που κατακρίνουν και καταδικάζουν, ή είναι τοπικές κοινωνίες οι ομάδες ακτιβιστών που την μία ημέρα ανεύθυνα και χωρίς ίχνος αλληλεγγύης, θέλουν εδώ και τώρα να κλείσουν όλες τις μεταλλευτικές δραστηριότητες, ενώ την επόμενη ημέρα διαδηλώνουν κατά της ανεργίας και την αμέσως επόμενη για το κακό σύστημα εκπαίδευσης που δεν οδηγεί στην επαγγελματική αποκατάσταση? Είναι τοπικές κοινωνίες οι θεσμοθετημένοι και με δημοκρατικό τρόπο εκλεγμένοι εκπρόσωποι, που προφανώς μαζί με τη αγωνία αυτών που ήδη εργάζονται, αγωνίζονται για την επιβίωση τους? Όπως φαίνεται το τοπίο σχετικά με τις τοπικές κοινωνίες είναι θολό και άκρως απροσδιόριστο. Ένα ανομοιογενές, θρυμματισμένο συνονθύλευμα, συχνά αντικρουόμενων ιδεών, απόψεων και σεναρίων. Αποτέλεσμα η απουσία μιας συγκεκριμένης στιβαρής και στιβαρής ατζέντας συζήτησης στη βάση πραγματικών και όχι εικονικών στοιχείων. Αντίθετα επιλέγονται οι κυλιόμενες ατζέντες, οι κατασκευασμένες ατζέντες και γενικότερα ατζέντες αλαλούμ, ανάλογα με την σκοπιμότητα που εξυπηρετούν. Όταν δεν μας βολεύουν τα νερά, προκύπτει ξαφνικά το κυάνιο, ή την επόμενη στιγμή το σενάριο επιστημονικής φαντασίας ότι το κοίτασμα είναι πλουσιότερο ή ότι τα μεταλλεύματα πουλήθηκαν φθηνά. Σίγουρα όλα αυτά είναι σημαντικά θέματα και πρέπει να συζητώνται με τεκμηριωμένο και ειλικρινή τρόπο. Αντί για αυτό επιλέγεται μια αλλοπρόσαλλη, ακατανόητη και στείρα τακτική. Και βέβαια η τακτική της υποβάθμισης και απαξίωσης των επιστημονικά τεκμηριωμένων αποτελεσμάτων, που στηρίζονται σε πρωτογενή στοιχεία πεδίου και εργαστηριακών αναλύσεων. Πρόκειται λοιπόν για πουλημένους νοσηρά σκεπτόμενους επιστήμονες και ομάδες που κατασκευάζουν τα στοιχεία τους έτσι ώστε να συμφωνούν μεταξύ τους, που έχουν το θράσος να τα εκθέτουν δημόσια και να τα εντάξουν σε επιστημονικές ανακοινώσεις διεθνώς αναγνωρισμένων συνεδρίων, έχουν την αναίδεια να τα θέτουν υπόψη των δημόσιων υπηρεσιών του Υπουργείου, αλλά και να συζητούν δημόσια τα συμπεράσματα και τις προτάσεις τους με την τοπική αυτοδιοίκηση και το κοινωνικό σύνολο. Όλοι λοιπόν αυτοί ίσως πάνω από 100 επιστήμονες συνεννοήθηκαν να κατασκευάσουν τα στοιχεία, με τρόπο που να μην αποκλίνουν μεταξύ τους, με στόχο να ξεγελάσουν κάποιους που θα αντιδρούσαν κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και ρωτάει κανείς σε ποια βάση και με ποιο περιεχόμενο μπορεί να γίνει ΔΙΑΛΟΓΟΣ. Συμπέρασμα λοιπόν σχετικά με τον κοινωνικό πυλώνα της ΒΑ είναι ότι η σιωπηλή πλειοψηφία ίσως θέλει να ενημερωθεί και να συναποφασίσει, από την άλλη όμως η ηχηρή μειοψηφία μποϋκοτάρει τον διάλογο.
Ο τρίτος πυλώνας της ΒΑ αναφέρεται στην προστασία του Περιβάλλοντος, την οποία πολλοί επικαλούνται αλλά λίγοι κατανοούν και σέβονται στην πραγματικότητα. Η περιβαλλοντική διάσταση δηλαδή, με άλλα λόγια η ποιότητα ζωής, αποτελεί σημαντική και αναπόσπαστη παράμετρο κάθε ανθρωπογενούς δραστηριότητας. Οι επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον συνοδεύουν κάθε είδους παραγωγική / βιομηχανική δραστηριότητα. Το ζητούμενο λοιπόν είναι να εφαρμόσουμε τεχνολογίες, να αναδείξουμε μηχανισμούς και να τηρήσουμε κανόνες για να ελαχιστοποιήσουμε και όπου είναι δυνατόν να εκμηδενίσουμε τους περιβαλλοντικούς κινδύνους και τις απειλές. Είναι επίσης γεγονός ότι στο παρελθόν οι βιομηχανικές δραστηριότητες συμπεριλαμβανομένης της μεταλλευτικής παραγωγής, όχι μόνο δεν σεβάστηκαν αλλά κατέστρεψαν, πολλές φορές ανεπανόρθωτα το περιβάλλον. Σήμερα τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Η μεταλλευτική βιομηχανία λειτουργεί με άλλους όρους και περιορισμούς. Η ευρωποποίηση του περιβάλλοντος έχει φέρει και θέσει σε εφαρμογή την τήρηση αυστηρών μέτρων για την προστασία του εξορυκτικού και μεταλλευτικού περιβάλλοντος. Υπάρχουν μετρημένα και συγκεκριμένα όρια για την ποιότητα των νερών, του αέρα, των εδαφών, που απαιτούν την συστηματική παρακολούθηση και έλεγχο της ποιότητας των φυσικών αποδεκτών τις περισσότερες φορές σε πραγματικό χρόνο. Υπάρχουν νέες τεχνολογίες που μπορούν να ανατρέψουν ακόμη και να ακυρώσουν συγκεκριμένες περιβαλλοντικές επιπτώσεις και να λύσουν περιβαλλοντικά προβλήματα. Υπάρχει δηλαδή ένα ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο και επιμέρους τεχνολογικές πλατφόρμες που σε συνδυασμό με ένα αυξημένο σήμερα βαθμό εταιρικής ευθύνης εγγυώνται περισσότερο από ποτέ την ασφαλή λειτουργία της μεταλλευτικής παραγωγής. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει, όπως συμβαίνει με κάθε ανθρωπογενή περίπτωση, ότι δεν θα υπάρξουν στο μέλλον βιομηχανικά ατυχήματα. Αυτό που όμως είναι σίγουρο είναι ότι υπάρχουν σήμερα μέθοδοι και εποπτικά εργαλεία που μπορούν έγκαιρα να προβλέψουν τον κίνδυνο, θωρακίζοντας με τον τρόπο αυτό την παραγωγική λειτουργία από «εν δυνάμει» καταστροφικές απειλές και επιπτώσεις.
Οι ΜΠΕ που αναφέρονται σε μεταλλευτικά έργα, όπως και αυτή που κατέθεσε ο ΕΧ, οριοθετούν τον λειτουργικό σχεδιασμό και τις λειτουργικές παρεμβάσεις που αφορούν στην εξορυκτική διαδικασία, την μεταλλευτική / μεταλλουργική παραγωγή και την διαχείριση των αποβλήτων. Αποτελούν κατά κάποιο τρόπο την εισηγητική πρόταση και το πλαίσιο πάνω στο οποίο θα γίνουν οι επιστημονικές και διοικητικές συζητήσεις για να καταλήξει κανείς στο τελικό αποτέλεσμα που θα περιλαμβάνει και θα παρέχει τις βέλτιστες πρακτικές εφαρμογής. Και βέβαια για την βέλτιστη δυνατή παραγωγική λειτουργία θα υπάρξουν περιβαλλοντικοί όροι (που θα ενσωματώνουν και προτάσεις της τοπικής κοινωνίας) που θα πρέπει να τηρούνται στο απόλυτο, με την επίβλεψη σχετικού εποπτικού οργάνου, κάτι σαν την ΕΠΙΤΗΡΩ. H τελευταία έχει κατά γενική ομολογία συμβάλλει καθοριστικά στην καλή λειτουργία του μεταλλείου και των εγκαταστάσεων Στρατωνίου, γεγονός που αποδεικνύεται από την σταδιακή βελτίωση μετρημένων μεγεθών συγκεκριμένων περιβαλλοντικών δεικτών. Πολλά από αυτά που περιλαμβάνονται στην ΜΠΕ περιέχονται ήδη στις εκθέσεις της ΕΠΙΤΗΡΩ, οι οποίες παρουσιάσθηκαν δημόσια σε δύο περιπτώσεις στην Ιερισσό. Η ΕΠΙΤΗΡΩ πρωτοτύπησε ακόμη και στο θέμα των δημόσιων διαβουλεύσεων. Όσο για τις πρόσφατες δημόσιες διαβουλεύσεις του ΥΠΕΚΑ, καλά έκαναν και επαναπροσδιορίστηκαν από την στιγμή που όπως φάνηκε δεν υπήρχε διάθεση για ειλικρινή και αντικειμενικό διάλογο. Πιστεύω ότι μπορεί να υπάρξει βιώσιμη ανάπτυξη του ορυκτού πλούτου. Είναι μονόδρομος και μοναδική πλουτοπαραγωγική πηγή. Σίγουρα υπάρχουν προβλήματα, που πάντοτε θα υπάρχουν. Όμως τα προβλήματα είναι για να λύνονται για να μπορούμε σαν κοινωνία να εξελισσόμαστε και να πηγαίνουμε ένα βήμα παραπέρα.
Οικονομική πρόοδος στην βάση αξιοποίησης πλουτοπαραγωγικών πηγών όπως είναι ο ελληνικός ορυκτός πλούτος. Οι περισσότεροι γνωρίζουν σήμερα (κύρια από έρευνες του ΙΓΜΕ) ότι η χώρα διαθέτει βεβαιωμένα αποθέματα μεταλλικών ορυκτών συνολικής αξίας που ανέρχεται σε 145 περίπου δισ. ευρώ (δεν συνυπολογίζονται τα βιομηχανικά και τα ενεργειακά ορυκτά). Υπάρχουν επίσης περιοχές με νέα δυναμικά αποθέματα. Χώρες με υψηλούς δείκτες ευαισθησίας στο περιβάλλον και κορυφαίες επιδόσεις στην καινοτομία και τις υψηλές τεχνολογίες όπως είναι η Σουηδία και η Φιλανδία επιστρέφουν στην παραγωγική εντατικοποίηση των ορυκτών πρώτων υλών που διαθέτουν σε συνύπαρξη πολλές φορές με τον τουρισμό.
Κοινωνική πρόοδος- Σίγουρα περιλαμβάνει την διάσταση της απασχόλησης. Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου προσφέρει πολλές και σημαντικές θέσεις εργασίες, σε ένα γενικότερο περιβάλλον ανεργίας, ενώ ενισχύει την προοπτική επαγγελματικής αποκατάστασης πολλών «καταδικασμένων» σήμερα πτυχίων ανώτατης εκπαίδευσης (παραδείγματα Καναδάς, Αυστραλία, Σκανδιναβία όπου υπάρχει μεγάλη ζήτηση γεω-επιστημόνων). Ο κοινωνικός πυλώνας της ΒΑ περιλαμβάνει επίσης την λεγόμενη κοινωνική συνέναιση από την πλευρά των τοπικών κοινωνιών. Σε πρόσφατες σχετικές εκθέσεις ευρωπαϊκών επιτροπών αναφέρεται ότι οι απόψεις και προτάσεις των τοπικών κοινωνιών πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είναι αποφασιστικές για την παραγωγική εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου. Πως ορίζονται όμως στην περίπτωσή μας οι τοπικές κοινωνίες. Είναι η μερίδα των κατοίκων του τάδε δημοτικού διαμερίσματος που αντιδρούν επειδή θεωρούν χώρους δημοσίου συμφέροντος σε δικό τους δάσος, δικό τους ρέμα, στο πλαίσιο ενός ατομικού ιδιοκτησιακού συνδρόμου, η του συνδρόμου της χαμένης ευκαιρίας νεοπλουτισμού από την αξία γης μέσω οικοπεδοποίησης, που γενικότερα μας διακρίνει σαν κοινωνία? Οι τοπικές κοινωνίες είναι οι παραθεριστές της τάδε παραλίας, ή από την άλλη οι τοπικοί και εισαγόμενοι εκπρόσωποι παρατάξεων που προσβλέπουν μόνο σε πολιτική εκμετάλλευση, μάλιστα κουβαλώντας περιφερόμενους ανά την Ελλάδα επιστημονικούς συμβούλους που στην πλειοψηφία τους δεν έχουν ιδέα των πραγματικών χαρακτηριστικών των μεταλλευτικών έργων που κατακρίνουν και καταδικάζουν, ή είναι τοπικές κοινωνίες οι ομάδες ακτιβιστών που την μία ημέρα ανεύθυνα και χωρίς ίχνος αλληλεγγύης, θέλουν εδώ και τώρα να κλείσουν όλες τις μεταλλευτικές δραστηριότητες, ενώ την επόμενη ημέρα διαδηλώνουν κατά της ανεργίας και την αμέσως επόμενη για το κακό σύστημα εκπαίδευσης που δεν οδηγεί στην επαγγελματική αποκατάσταση? Είναι τοπικές κοινωνίες οι θεσμοθετημένοι και με δημοκρατικό τρόπο εκλεγμένοι εκπρόσωποι, που προφανώς μαζί με τη αγωνία αυτών που ήδη εργάζονται, αγωνίζονται για την επιβίωση τους? Όπως φαίνεται το τοπίο σχετικά με τις τοπικές κοινωνίες είναι θολό και άκρως απροσδιόριστο. Ένα ανομοιογενές, θρυμματισμένο συνονθύλευμα, συχνά αντικρουόμενων ιδεών, απόψεων και σεναρίων. Αποτέλεσμα η απουσία μιας συγκεκριμένης στιβαρής και στιβαρής ατζέντας συζήτησης στη βάση πραγματικών και όχι εικονικών στοιχείων. Αντίθετα επιλέγονται οι κυλιόμενες ατζέντες, οι κατασκευασμένες ατζέντες και γενικότερα ατζέντες αλαλούμ, ανάλογα με την σκοπιμότητα που εξυπηρετούν. Όταν δεν μας βολεύουν τα νερά, προκύπτει ξαφνικά το κυάνιο, ή την επόμενη στιγμή το σενάριο επιστημονικής φαντασίας ότι το κοίτασμα είναι πλουσιότερο ή ότι τα μεταλλεύματα πουλήθηκαν φθηνά. Σίγουρα όλα αυτά είναι σημαντικά θέματα και πρέπει να συζητώνται με τεκμηριωμένο και ειλικρινή τρόπο. Αντί για αυτό επιλέγεται μια αλλοπρόσαλλη, ακατανόητη και στείρα τακτική. Και βέβαια η τακτική της υποβάθμισης και απαξίωσης των επιστημονικά τεκμηριωμένων αποτελεσμάτων, που στηρίζονται σε πρωτογενή στοιχεία πεδίου και εργαστηριακών αναλύσεων. Πρόκειται λοιπόν για πουλημένους νοσηρά σκεπτόμενους επιστήμονες και ομάδες που κατασκευάζουν τα στοιχεία τους έτσι ώστε να συμφωνούν μεταξύ τους, που έχουν το θράσος να τα εκθέτουν δημόσια και να τα εντάξουν σε επιστημονικές ανακοινώσεις διεθνώς αναγνωρισμένων συνεδρίων, έχουν την αναίδεια να τα θέτουν υπόψη των δημόσιων υπηρεσιών του Υπουργείου, αλλά και να συζητούν δημόσια τα συμπεράσματα και τις προτάσεις τους με την τοπική αυτοδιοίκηση και το κοινωνικό σύνολο. Όλοι λοιπόν αυτοί ίσως πάνω από 100 επιστήμονες συνεννοήθηκαν να κατασκευάσουν τα στοιχεία, με τρόπο που να μην αποκλίνουν μεταξύ τους, με στόχο να ξεγελάσουν κάποιους που θα αντιδρούσαν κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και ρωτάει κανείς σε ποια βάση και με ποιο περιεχόμενο μπορεί να γίνει ΔΙΑΛΟΓΟΣ. Συμπέρασμα λοιπόν σχετικά με τον κοινωνικό πυλώνα της ΒΑ είναι ότι η σιωπηλή πλειοψηφία ίσως θέλει να ενημερωθεί και να συναποφασίσει, από την άλλη όμως η ηχηρή μειοψηφία μποϋκοτάρει τον διάλογο.
Ο τρίτος πυλώνας της ΒΑ αναφέρεται στην προστασία του Περιβάλλοντος, την οποία πολλοί επικαλούνται αλλά λίγοι κατανοούν και σέβονται στην πραγματικότητα. Η περιβαλλοντική διάσταση δηλαδή, με άλλα λόγια η ποιότητα ζωής, αποτελεί σημαντική και αναπόσπαστη παράμετρο κάθε ανθρωπογενούς δραστηριότητας. Οι επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον συνοδεύουν κάθε είδους παραγωγική / βιομηχανική δραστηριότητα. Το ζητούμενο λοιπόν είναι να εφαρμόσουμε τεχνολογίες, να αναδείξουμε μηχανισμούς και να τηρήσουμε κανόνες για να ελαχιστοποιήσουμε και όπου είναι δυνατόν να εκμηδενίσουμε τους περιβαλλοντικούς κινδύνους και τις απειλές. Είναι επίσης γεγονός ότι στο παρελθόν οι βιομηχανικές δραστηριότητες συμπεριλαμβανομένης της μεταλλευτικής παραγωγής, όχι μόνο δεν σεβάστηκαν αλλά κατέστρεψαν, πολλές φορές ανεπανόρθωτα το περιβάλλον. Σήμερα τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Η μεταλλευτική βιομηχανία λειτουργεί με άλλους όρους και περιορισμούς. Η ευρωποποίηση του περιβάλλοντος έχει φέρει και θέσει σε εφαρμογή την τήρηση αυστηρών μέτρων για την προστασία του εξορυκτικού και μεταλλευτικού περιβάλλοντος. Υπάρχουν μετρημένα και συγκεκριμένα όρια για την ποιότητα των νερών, του αέρα, των εδαφών, που απαιτούν την συστηματική παρακολούθηση και έλεγχο της ποιότητας των φυσικών αποδεκτών τις περισσότερες φορές σε πραγματικό χρόνο. Υπάρχουν νέες τεχνολογίες που μπορούν να ανατρέψουν ακόμη και να ακυρώσουν συγκεκριμένες περιβαλλοντικές επιπτώσεις και να λύσουν περιβαλλοντικά προβλήματα. Υπάρχει δηλαδή ένα ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο και επιμέρους τεχνολογικές πλατφόρμες που σε συνδυασμό με ένα αυξημένο σήμερα βαθμό εταιρικής ευθύνης εγγυώνται περισσότερο από ποτέ την ασφαλή λειτουργία της μεταλλευτικής παραγωγής. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει, όπως συμβαίνει με κάθε ανθρωπογενή περίπτωση, ότι δεν θα υπάρξουν στο μέλλον βιομηχανικά ατυχήματα. Αυτό που όμως είναι σίγουρο είναι ότι υπάρχουν σήμερα μέθοδοι και εποπτικά εργαλεία που μπορούν έγκαιρα να προβλέψουν τον κίνδυνο, θωρακίζοντας με τον τρόπο αυτό την παραγωγική λειτουργία από «εν δυνάμει» καταστροφικές απειλές και επιπτώσεις.
Οι ΜΠΕ που αναφέρονται σε μεταλλευτικά έργα, όπως και αυτή που κατέθεσε ο ΕΧ, οριοθετούν τον λειτουργικό σχεδιασμό και τις λειτουργικές παρεμβάσεις που αφορούν στην εξορυκτική διαδικασία, την μεταλλευτική / μεταλλουργική παραγωγή και την διαχείριση των αποβλήτων. Αποτελούν κατά κάποιο τρόπο την εισηγητική πρόταση και το πλαίσιο πάνω στο οποίο θα γίνουν οι επιστημονικές και διοικητικές συζητήσεις για να καταλήξει κανείς στο τελικό αποτέλεσμα που θα περιλαμβάνει και θα παρέχει τις βέλτιστες πρακτικές εφαρμογής. Και βέβαια για την βέλτιστη δυνατή παραγωγική λειτουργία θα υπάρξουν περιβαλλοντικοί όροι (που θα ενσωματώνουν και προτάσεις της τοπικής κοινωνίας) που θα πρέπει να τηρούνται στο απόλυτο, με την επίβλεψη σχετικού εποπτικού οργάνου, κάτι σαν την ΕΠΙΤΗΡΩ. H τελευταία έχει κατά γενική ομολογία συμβάλλει καθοριστικά στην καλή λειτουργία του μεταλλείου και των εγκαταστάσεων Στρατωνίου, γεγονός που αποδεικνύεται από την σταδιακή βελτίωση μετρημένων μεγεθών συγκεκριμένων περιβαλλοντικών δεικτών. Πολλά από αυτά που περιλαμβάνονται στην ΜΠΕ περιέχονται ήδη στις εκθέσεις της ΕΠΙΤΗΡΩ, οι οποίες παρουσιάσθηκαν δημόσια σε δύο περιπτώσεις στην Ιερισσό. Η ΕΠΙΤΗΡΩ πρωτοτύπησε ακόμη και στο θέμα των δημόσιων διαβουλεύσεων. Όσο για τις πρόσφατες δημόσιες διαβουλεύσεις του ΥΠΕΚΑ, καλά έκαναν και επαναπροσδιορίστηκαν από την στιγμή που όπως φάνηκε δεν υπήρχε διάθεση για ειλικρινή και αντικειμενικό διάλογο. Πιστεύω ότι μπορεί να υπάρξει βιώσιμη ανάπτυξη του ορυκτού πλούτου. Είναι μονόδρομος και μοναδική πλουτοπαραγωγική πηγή. Σίγουρα υπάρχουν προβλήματα, που πάντοτε θα υπάρχουν. Όμως τα προβλήματα είναι για να λύνονται για να μπορούμε σαν κοινωνία να εξελισσόμαστε και να πηγαίνουμε ένα βήμα παραπέρα.
Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011
Ensuring access to raw materials and critical products
Secure, affordable, reliable and undistorted access to raw materials is essential for industrial competitiveness, innovation, and jobs. Security of supply is less a question of import dependency, but rather of the degree of diversification of suppliers and their reliability, wherever they are located. Well-functioning global markets for raw materials and commodities are essential for an efficient allocation of global resources and to enable technological progress. However, short-term movements in these prices necessitate hedging of substantive risks, while at the same time the rise of the emerging market countries in the world economy has increased global competition for such resources. To address these issues, the Commission notably launched the Raw Materials Initiative in November 2008 and a detailed analysis of the demand and potential scarcity of key raw materials in June 2010. These initiatives have prepared the ground for an EU strategy on raw materials underlining the concept of “added value chain” which will continue to follow the 3- pillar strategy to: (i) ensure a level playing field in access to resources in third countries; (ii) foster sustainable supply of raw materials from European sources, and (iii) reduce consumption of primary raw materials by increasing resource efficiency and promoting recycling. New rules and agreements on sustainable international management and access to raw materials are needed at multilateral level, as well as policy actions to address export restrictions and unjustified constraints on exploration and extraction by third countries, in particular strategic partner countries and Africa. Vigorous application of the EU's existing competition rules in cases of anti-competitive agreements or market concentration threatening to endanger access to raw materials is also essential. There is also a need to promote mining and processing technologies leading also to resource efficiency, recycling, substitution and the increased use of renewable raw materials to reduce the critical dependence of the EU on primary raw materials, and improve the environmental balance, inter alia through increased use of secondary raw materials (scrap), end of life electronic equipment and vehicles exported to third countries; enforcement of the Waste Shipment Regulation; reuse or recycling of products and materials based on agreed minimum standards. The framework conditions for a sustainable supply and management of raw materials within the EU also need to be addressed through boosting the efficient use of EU's own resources, recycling and increased substitution. Increased investment in discovery of new EU deposits of raw materials can be promoted through the exchange of best practices in the area of land use and maritime spatial planning and administrative conditions for exploration and extraction, while ensuring sustainability. Promotion of investment in new and more efficient exploration and extractive technologies is also essential. In sectors such as food sector, competitive local sourcing of sustainable raw materials is addressed by EU agricultural policy.
The Commission will present a Strategy on Raw Materials including proposals on fostering better framework conditions for sustainable supplies of domestic primary raw materials, increased recycling, and finding substitutes for other raw materials (2010).
The Commission will present a Strategy on Raw Materials including proposals on fostering better framework conditions for sustainable supplies of domestic primary raw materials, increased recycling, and finding substitutes for other raw materials (2010).
Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011
Διαθέσιμο κοιτασματολογικό δυναμικό ελληνικών ΜΕΟΠΥ
Τα διαθέσιμα κοιτασματολογικά δεδομένα για τις περισσότερες μη ενεργειακές ορυκτές πρώτες ύλες (ΜΕΟΠΥ) της χώρας τεκμηριώνουν σε μεγάλο βαθμό αυξημένο επενδυτικό ενδιαφέρον. Τα μη ενεργειακά μεταλλικά ορυκτά (ΜΕΜΟ) βρίσκονται στο επίκεντρο της πλουτοπαραγωγικής αξιοποίησης και εκμετάλλευσης λόγω των υψηλότερων οικονομικών και αναπτυξιακών μεγεθών που διαθέτουν σε σχέση με το αποθεματικό δυναμικό και την αξία των περιεχόμενων μετάλλων. Συγκεκριμένα τα μετρημένα μεταλλευτικά αποθέματα ανέρχονται σε περίπου 5,7 εκ. τόνους συνολικής οικονομικής αξίας 38,2 δισ. ευρώ με βάση τις τρέχουσες τιμές των μετάλλων. Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι σε σχέση με σχετική ευρωπαϊκή έκθεση που συντάχθηκε πρόσφατα 14 ΜΕΟΠΥ - Sb (Αντιμόνιο), Be (Βηρύλλιο), Co (Κοβάλτιο), Ga (Γάλλιο), Ge (Γερμάνιο), In (Ίνδιο), Mg (Μαγνήσιο), Nb (Νιόβιο), PGE (Πλατινοειδή μέταλλα), REE (Σπάνιες γαίες), Ta (Ταντάλιο), Sn (Κασσίτερος), φθορίτης, γραφίτης- θεωρούνται κρίσιμα και στρατηγικής σημασίας για την ευρωπαϊκή βιομηχανία. Μερικά από αυτά απαντώνται στην χώρα μας και μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο κοιτασματολογικής έρευνας και οικονομικού ενδιαφέροντος με δεδομένη την προστιθέμενη αναπτυξιακή τους αξία.
Τα βιομηχανικά ορυκτά συνεισφέρουν σημαντικά στο κοιτασματολογικό δυναμικό ΜΕΟΠΥ της χώρας. Σχετικές μελέτες εφαρμογής σε θέματα οικονομοτεχνικής προσέγγισης, ανάπτυξης καινοτόμων τεχνολογιών και νέων βιομηχανικών χρήσεων για συγκεκριμένα ορυκτά όπως είναι ο Περλίτης, ο Μπεντονίτης, οι Άστριοι, ο Χαλαζίας, ο Ολιβίνης, τα Λευκά Ανθρακικά, οι Ποζολανικές Γαίες, οι Ζεόλιθοι, ο Βολλαστονίτης, ο Γύψος, ο Καολίνης, ο Βερμικουλίτης, ο Ατταπουλγίτης, ο Χουντίτης και ο Τάλκης. Σε κάθε περίπτωση προκύπτουν νέα αποθεματικά δεδομένα, δυνατότητες αξιοποίησης σε προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας και γενικά νέες προοπτικές βιώσιμης εκμετάλλευσης και διαχείρισης. Τα λατομικά ορυκτά, τα διακοσμητικά πετρώματα και οι δομικοί λίθοι, με βασικό προϊόν το μάρμαρο και κατασκευαστικές/οικοδομικές χρήσεις, αποτελούν παραδοσιακές πρώτες ύλες για την ελληνική εξορυκτική βιομηχανία με έντονη παγκόσμια παραγωγική παρουσία και εξαγωγικό προσανατολισμό. Επίσης στην Ελλάδα λειτουργούν σήμερα 222 λατομεία αδρανών υλικών τα οποία αφορούν κύρια στην εξόρυξη ανθρακικών πετρωμάτων. Η συνολική παραγωγή ανταποκρίνεται και καλύπτει σε μεγάλο βαθμό τις κατασκευαστικές περιφερειακές ανάγκες. Η ετήσια παραγωγή στην χώρα να ανέρχεται περίπου σε 100 εκ. τόνους.
Το μεταλλογενετικό περιβάλλον στην Β. Ελλάδα είναι ιδιαίτερα ευνοϊκό για τον σχηματισμό εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων ΜΕΜΟ. Η μεταλλευτική αξία των βεβαιωμένων αποθεμάτων νικελίου, ψευδαργύρου, μολύβδου, χαλκού, χρυσού και αργύρου στην Μακεδονία και Θράκη, με βάση την ενεργό μεταλλευτική παραγωγή, τις επενδύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη και τις τρέχουσες τιμές των μετάλλων, ανέρχεται περίπου σε 27,6 δισ. ευρώ. Ένα πολύ μικρό μέρος της αξίας αυτής αξιοποιείται σήμερα παραγωγικά. Τα δυναμικά αποθέματα που φιλοξενούντα στις υπάρχουσες μεταλλευτικές αλλά και σε νέες περιοχές κοιτασματολογικού ενδιαφέροντος είναι σε θέση να πολλαπλασιάσουν το προαναφερόμενο οικονομικό μέγεθος. Είναι άλλωστε διαπιστωμένο ότι η αξία του μεταλλικού περιεχομένου στο σύνολο των μετρημένων αποθεμάτων ανέρχεται περίπου σε 38,2 δισ. ευρώ, γεγονός που καθιστά την Ελλάδα και ειδικότερα την Β. Ελλάδα μία από τις πλουσιότερες κοιτασματολογικές περιφέρειες της Ευρώπης ικανή να αποτελέσει σταθερή πλουτοπαραγωγική πηγή ΜΕΜΟ και να συμβάλλει στην βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας. Το βεβαιωμένο αποθεματικά δυναμικό 420 περίπου τόνων χρυσού στην Μακεδονία και Θράκη αποτελεί κυρίαρχο οικονομικό στόχο. Στην κατεύθυνση αυτή η παραγωγική αξιοποίηση τριών κοιτασματολογικών περιοχών χρυσού αποτελούν τις σημαντικότερες μεταλλευτικές επενδύσεις που εξελίσσονται σήμερα στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, η εταιρία «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ» προβλέπει την εκμετάλλευση των 240 τόνων χρυσού και άλλων μετάλλων από τα κοιτάσματα Ολυμπιάδας, Στρατωνίου/Στρατονίκης και Σκουριών στην Χαλκιδική επενδύοντας 2,8 δις. Ευρώ και δημιουργώντας 1.500 άμεσες και 6.000 έμμεσες θέσεις απασχόλησης. Με τα πλέον των 20 δισ. ευρώ τρέχουσα μεταλλευτική αξία η ΒΑ Χαλκιδική αποτελεί πραγματικά μία βιώσιμη και «πλουτοπαραγωγική δεξαμενή» μετάλλων, ικανή να αυξήσει ακόμη περισσότερο τα σημερινά γνωστά της αποθέματα. Η εταιρία «ΧΡΥΣΩΡΥΧΕΙΑ ΘΡΑΚΗΣ» στοχεύει στην επένδυση 300 περίπου εκ. ευρώ και την δημιουργία 200 άμεσων και 800 έμμεσων θέσεων εργασίας για την εκμετάλλευση 54 τόνων χρυσού στην περιοχή Περάματος Έβρου. Η επένδυση των περίπου 90 εκατ. ευρώ της εταιρίας «ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΘΡΑΚΗΣ» αναφέρεται στην παραγωγική εκμετάλλευση 37,5 τόνων χρυσού του κοιτάσματος Σαπών Ροδόπης που εντόπισε το ΙΓΜΕ (1987-1991) και προβλέπει 130 νέες θέσεις εργασίας.
Τα βιομηχανικά ορυκτά συνεισφέρουν σημαντικά στο κοιτασματολογικό δυναμικό ΜΕΟΠΥ της χώρας. Σχετικές μελέτες εφαρμογής σε θέματα οικονομοτεχνικής προσέγγισης, ανάπτυξης καινοτόμων τεχνολογιών και νέων βιομηχανικών χρήσεων για συγκεκριμένα ορυκτά όπως είναι ο Περλίτης, ο Μπεντονίτης, οι Άστριοι, ο Χαλαζίας, ο Ολιβίνης, τα Λευκά Ανθρακικά, οι Ποζολανικές Γαίες, οι Ζεόλιθοι, ο Βολλαστονίτης, ο Γύψος, ο Καολίνης, ο Βερμικουλίτης, ο Ατταπουλγίτης, ο Χουντίτης και ο Τάλκης. Σε κάθε περίπτωση προκύπτουν νέα αποθεματικά δεδομένα, δυνατότητες αξιοποίησης σε προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας και γενικά νέες προοπτικές βιώσιμης εκμετάλλευσης και διαχείρισης. Τα λατομικά ορυκτά, τα διακοσμητικά πετρώματα και οι δομικοί λίθοι, με βασικό προϊόν το μάρμαρο και κατασκευαστικές/οικοδομικές χρήσεις, αποτελούν παραδοσιακές πρώτες ύλες για την ελληνική εξορυκτική βιομηχανία με έντονη παγκόσμια παραγωγική παρουσία και εξαγωγικό προσανατολισμό. Επίσης στην Ελλάδα λειτουργούν σήμερα 222 λατομεία αδρανών υλικών τα οποία αφορούν κύρια στην εξόρυξη ανθρακικών πετρωμάτων. Η συνολική παραγωγή ανταποκρίνεται και καλύπτει σε μεγάλο βαθμό τις κατασκευαστικές περιφερειακές ανάγκες. Η ετήσια παραγωγή στην χώρα να ανέρχεται περίπου σε 100 εκ. τόνους.
Το μεταλλογενετικό περιβάλλον στην Β. Ελλάδα είναι ιδιαίτερα ευνοϊκό για τον σχηματισμό εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων ΜΕΜΟ. Η μεταλλευτική αξία των βεβαιωμένων αποθεμάτων νικελίου, ψευδαργύρου, μολύβδου, χαλκού, χρυσού και αργύρου στην Μακεδονία και Θράκη, με βάση την ενεργό μεταλλευτική παραγωγή, τις επενδύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη και τις τρέχουσες τιμές των μετάλλων, ανέρχεται περίπου σε 27,6 δισ. ευρώ. Ένα πολύ μικρό μέρος της αξίας αυτής αξιοποιείται σήμερα παραγωγικά. Τα δυναμικά αποθέματα που φιλοξενούντα στις υπάρχουσες μεταλλευτικές αλλά και σε νέες περιοχές κοιτασματολογικού ενδιαφέροντος είναι σε θέση να πολλαπλασιάσουν το προαναφερόμενο οικονομικό μέγεθος. Είναι άλλωστε διαπιστωμένο ότι η αξία του μεταλλικού περιεχομένου στο σύνολο των μετρημένων αποθεμάτων ανέρχεται περίπου σε 38,2 δισ. ευρώ, γεγονός που καθιστά την Ελλάδα και ειδικότερα την Β. Ελλάδα μία από τις πλουσιότερες κοιτασματολογικές περιφέρειες της Ευρώπης ικανή να αποτελέσει σταθερή πλουτοπαραγωγική πηγή ΜΕΜΟ και να συμβάλλει στην βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας. Το βεβαιωμένο αποθεματικά δυναμικό 420 περίπου τόνων χρυσού στην Μακεδονία και Θράκη αποτελεί κυρίαρχο οικονομικό στόχο. Στην κατεύθυνση αυτή η παραγωγική αξιοποίηση τριών κοιτασματολογικών περιοχών χρυσού αποτελούν τις σημαντικότερες μεταλλευτικές επενδύσεις που εξελίσσονται σήμερα στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, η εταιρία «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ» προβλέπει την εκμετάλλευση των 240 τόνων χρυσού και άλλων μετάλλων από τα κοιτάσματα Ολυμπιάδας, Στρατωνίου/Στρατονίκης και Σκουριών στην Χαλκιδική επενδύοντας 2,8 δις. Ευρώ και δημιουργώντας 1.500 άμεσες και 6.000 έμμεσες θέσεις απασχόλησης. Με τα πλέον των 20 δισ. ευρώ τρέχουσα μεταλλευτική αξία η ΒΑ Χαλκιδική αποτελεί πραγματικά μία βιώσιμη και «πλουτοπαραγωγική δεξαμενή» μετάλλων, ικανή να αυξήσει ακόμη περισσότερο τα σημερινά γνωστά της αποθέματα. Η εταιρία «ΧΡΥΣΩΡΥΧΕΙΑ ΘΡΑΚΗΣ» στοχεύει στην επένδυση 300 περίπου εκ. ευρώ και την δημιουργία 200 άμεσων και 800 έμμεσων θέσεων εργασίας για την εκμετάλλευση 54 τόνων χρυσού στην περιοχή Περάματος Έβρου. Η επένδυση των περίπου 90 εκατ. ευρώ της εταιρίας «ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΘΡΑΚΗΣ» αναφέρεται στην παραγωγική εκμετάλλευση 37,5 τόνων χρυσού του κοιτάσματος Σαπών Ροδόπης που εντόπισε το ΙΓΜΕ (1987-1991) και προβλέπει 130 νέες θέσεις εργασίας.
Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ Νέες αναπτυξιακές δυνατότητες για βιώσιμες και παραγωγικές επενδύσεις
Η διαχρονική αξιοποίηση των Ορυκτών Πρώτων Υλών (ΟΠΥ) έχει συμβάλλει καθοριστικά στην κοινωνική και πολιτιστική εξέλιξη του ανθρώπου. Ακόμη και σήμερα, στην περίοδο της μετα-βιομηχανικής εποχής, η εκμετάλλευση των ΟΠΥ εξυπηρετεί σε μεγάλο βαθμό καθημερινές αλλά και γενικότερες ανάγκες των πολιτών, και συνεισφέρει στην περαιτέρω οικονομική ανάπτυξη και πρόοδο. Η διαρκώς αυξανόμενη ζήτησή τους αποτελεί σταθερή προστιθέμενη αξία για το μέλλον. Από την άλλη πλευρά το 70% των αναγκαίων πρώτων υλών για την ευρωπαϊκή βιομηχανία εισάγονται από τρίτες χώρες, ενώ το 70% της ευρωπαϊκής βιομηχανίας γενικότερα βασίζεται σε ορυκτές πρώτες ύλες. Και ενώ η Ευρώπη καταναλώνει το 30% της παγκόσμιας παραγωγής μεταλλικών ορυκτών παράγει μόνο το 3%. Προκύπτουν έτσι νέες αναπτυξιακές προτεραιότητες και στρατηγικές επιλογές για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής Εξορυκτικής Βιομηχανίας Μη Ενεργειακών Ορυκτών (ΕΒΜΕΟ). Βασικό ζητούμενο είναι η εκμετάλλευση ευρωπαϊκών κοιτασμάτων και η τόνωση της περιφερειακής οικονομίας. Είναι κοινά αποδεκτό ότι είναι καιρός για την Ευρώπη να στηρίξει την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη στις δικές της πηγές ορυκτών. Στην βάση των εξελίξεων αυτών βρίσκεται η συναίνεση και αποδοχή της πλειοψηφίας των ευρωπαίων πολιτών για την βιώσιμη σχέση της μεταλλευτικής βιομηχανίας με το περιβάλλον και την κοινωνική πρόοδο. Έχοντας εξασφαλίσει όρους βιώσιμης λειτουργίας της μεταλλευτικής βιομηχανίας η Ε.Ε. με την νέα Πρωτοβουλία της για τις Πρώτες Ύλες - ΠΠΥ (COM2008 / 699: Raw materials Initiative - επαναφέρει στο επίκεντρο του αναπτυξιακού ενδιαφέροντος την αξιοποίηση τους προς όφελος της απασχόλησης και της ποιότητας ζωής των πολιτών. Κοιτασματολογικοί στόχοι που βρίσκονται στον πυρήνα του μεταλλευτικού ενδιαφέροντος και χρήζουν συστηματικότερης παραγωγικής προσέγγισης, με τους όρους της βιώσιμης εκμετάλλευσης, αφορούν στις Μη Ενεργειακές Ορυκτές Πρώτες Ύλες (ΜΕΟΠΥ) που περιλαμβάνουν τα μεταλλικά, τα βιομηχανικά, τα λατομικά ορυκτά ή αλλιώς δομικά υλικά (διακοσμητικά πετρώματα, δομικοί λίθοι, αδρανή υλικά).
Η ελληνική εξορυκτική δραστηριότητα αποτελεί σημαντικό οικονομικό τομέα της χώρας με πολλές και ελπιδοφόρες αναπτυξιακές προοπτικές. Ακόμη η ελληνική βιομηχανία ΜΕΟΠΥ αποτελεί δομικό στοιχείο απαραίτητο για την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη πολλών άλλων κλάδων της εθνικής οικονομίας, προμηθεύοντας πρώτες ύλες για τις ανάγκες της ελληνικής βιομηχανίας ευρύτερα αλλά και της καθημερινής ζωής. Η Ελλάδα κατέχει κλαδικά σημαντική θέση στην Ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά όσον αφορά συγκεκριμένες ΜΕΟΠΥ. Συγκεκριμένα, στις πρώτες θέσεις μαζί με τον λιγνίτη, τα αδρανή υλικά και τα μάρμαρα, βρίσκονται ο βωξίτης, τα νικελιούχα σιδηρομεταλλεύματα, οι ποζολανικές γαίες, ο μπεντονίτης, ο περλίτης, ο γύψος και η κίσσηρις. Είναι βέβαια σαφές πως εξορυκτική δραστηριότητα χωρίς πρόσβαση σε νέα κοιτάσματα δεν μπορεί να υπάρξει. Για παράδειγμα η μεταλλευτική αξία των βεβαιωμένων αποθεμάτων νικελίου, ψευδαργύρου, μολύβδου, χαλκού, χρυσού και αργύρου στην Μακεδονία και Θράκη, με βάση τις τρέχουσες τιμές των μετάλλων, ανέρχεται περίπου σε 28 δισ. ευρώ. Ένα πολύ μικρό μέρος της αξίας αυτής αξιοποιείται σήμερα παραγωγικά. Τα δυναμικά αποθέματα που φιλοξενούντα στις υπάρχουσες μεταλλευτικές αλλά και σε νέες περιοχές κοιτασματολογικού ενδιαφέροντος είναι σε θέση να πολλαπλασιάσουν το προαναφερόμενο οικονομικό μέγεθος. Με βάση τα αποθέματα και το μεταλλικό περιεχόμενο σε χρυσό, άργυρο, χαλκό, μόλυβδο και ψευδάργυρο η Β. Ελλάδα είναι από τις πλουσιότερες κοιτασματολογικές περιφέρειες της Ευρώπης και μπορεί να αποτελέσει σταθερή μεταλλευτική πηγή για την βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας. Είναι φανερό ότι ο ελληνικός ορυκτός πλούτος είναι σε θέση να συμβάλλει καθοριστικά στην κατεύθυνση εντατικότερης και αποτελεσματικότερης εκμετάλλευσης ενδοευρωπαϊκών πηγών ΜΕΟΠΥ. Πέρα από τις τρεις επενδύσεις χρυσού που βρίσκονται σε εξέλιξη στην Μακεδονία και Θράκη προκύπτουν νέες αναπτυξιακές δυνατότητες και επενδυτικές ευκαιρίες για την αξιοποίηση και άλλων κοιτασματολογικών πηγών ΜΕΟΠΥ της χώρας στην κατεύθυνση παραγωγικής σταθερότητας της ελληνικής εξορυκτικής βιομηχανίας. Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για την αναπτυξιακή βιωσιμότητα και τις προοπτικές απασχόλησης πολλών τοπικών κοινωνιών.
Η παραγωγική εκμετάλλευση των ελληνικών ΜΕΟΠΥ αλλά και γενικότερα των ΟΠΥ, είναι σημαντική για την εθνική οικονομία. Η προβλεπόμενη αύξηση ζήτησης στο μέλλον, απαιτεί τον εντοπισμό και αξιοποίηση περισσότερων κοιτασμάτων στην χώρα. Βέβαια η πορεία αυτή προϋποθέτει αποτελεσματικές και δυναμικές παρεμβάσεις και λύσεις σε κρίσιμα θέματα αξιοποίησης των ΟΠΥ στην Ελλάδα σε σχέση με τις συνθήκες που διαμορφώνονται από τις τρέχουσες ευρωπαϊκές και διεθνείς εξελίξεις.
Βασικός προσανατολισμός και προορισμός ενός ευρύτερα αποδεκτού οδικού χάρτη είναι η κοιτασματολογική αναβάθμιση και ολοκληρωμένη αποθεματική διαχείριση του ελληνικού ορυκτού πλούτου, η ανάδειξη και εφαρμογή συγκεκριμένων αναπτυξιακών πολιτικών και τεχνολογικών εργαλείων και η τήρηση όρων και δεικτών σχετικών με την βιώσιμη εκμετάλλευση των ΟΠΥ. Στην κατεύθυνση αυτή κύρια επιδίωξη είναι η συνθετική αξιολόγηση και παροχή αξιόπιστων επιστημονικών και αναπτυξιακών δεδομένων σχετικά με το κοιτασματολογικό δυναμικό των ΟΠΥ και ειδικότερα των ΜΕΟΠΥ με αποδέκτες δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς χωροταξικού σχεδιασμού, επενδυτικού προγραμματισμού και κοινωνικού ενδιαφέροντος.
Η ελληνική εξορυκτική δραστηριότητα αποτελεί σημαντικό οικονομικό τομέα της χώρας με πολλές και ελπιδοφόρες αναπτυξιακές προοπτικές. Ακόμη η ελληνική βιομηχανία ΜΕΟΠΥ αποτελεί δομικό στοιχείο απαραίτητο για την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη πολλών άλλων κλάδων της εθνικής οικονομίας, προμηθεύοντας πρώτες ύλες για τις ανάγκες της ελληνικής βιομηχανίας ευρύτερα αλλά και της καθημερινής ζωής. Η Ελλάδα κατέχει κλαδικά σημαντική θέση στην Ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά όσον αφορά συγκεκριμένες ΜΕΟΠΥ. Συγκεκριμένα, στις πρώτες θέσεις μαζί με τον λιγνίτη, τα αδρανή υλικά και τα μάρμαρα, βρίσκονται ο βωξίτης, τα νικελιούχα σιδηρομεταλλεύματα, οι ποζολανικές γαίες, ο μπεντονίτης, ο περλίτης, ο γύψος και η κίσσηρις. Είναι βέβαια σαφές πως εξορυκτική δραστηριότητα χωρίς πρόσβαση σε νέα κοιτάσματα δεν μπορεί να υπάρξει. Για παράδειγμα η μεταλλευτική αξία των βεβαιωμένων αποθεμάτων νικελίου, ψευδαργύρου, μολύβδου, χαλκού, χρυσού και αργύρου στην Μακεδονία και Θράκη, με βάση τις τρέχουσες τιμές των μετάλλων, ανέρχεται περίπου σε 28 δισ. ευρώ. Ένα πολύ μικρό μέρος της αξίας αυτής αξιοποιείται σήμερα παραγωγικά. Τα δυναμικά αποθέματα που φιλοξενούντα στις υπάρχουσες μεταλλευτικές αλλά και σε νέες περιοχές κοιτασματολογικού ενδιαφέροντος είναι σε θέση να πολλαπλασιάσουν το προαναφερόμενο οικονομικό μέγεθος. Με βάση τα αποθέματα και το μεταλλικό περιεχόμενο σε χρυσό, άργυρο, χαλκό, μόλυβδο και ψευδάργυρο η Β. Ελλάδα είναι από τις πλουσιότερες κοιτασματολογικές περιφέρειες της Ευρώπης και μπορεί να αποτελέσει σταθερή μεταλλευτική πηγή για την βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας. Είναι φανερό ότι ο ελληνικός ορυκτός πλούτος είναι σε θέση να συμβάλλει καθοριστικά στην κατεύθυνση εντατικότερης και αποτελεσματικότερης εκμετάλλευσης ενδοευρωπαϊκών πηγών ΜΕΟΠΥ. Πέρα από τις τρεις επενδύσεις χρυσού που βρίσκονται σε εξέλιξη στην Μακεδονία και Θράκη προκύπτουν νέες αναπτυξιακές δυνατότητες και επενδυτικές ευκαιρίες για την αξιοποίηση και άλλων κοιτασματολογικών πηγών ΜΕΟΠΥ της χώρας στην κατεύθυνση παραγωγικής σταθερότητας της ελληνικής εξορυκτικής βιομηχανίας. Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για την αναπτυξιακή βιωσιμότητα και τις προοπτικές απασχόλησης πολλών τοπικών κοινωνιών.
Η παραγωγική εκμετάλλευση των ελληνικών ΜΕΟΠΥ αλλά και γενικότερα των ΟΠΥ, είναι σημαντική για την εθνική οικονομία. Η προβλεπόμενη αύξηση ζήτησης στο μέλλον, απαιτεί τον εντοπισμό και αξιοποίηση περισσότερων κοιτασμάτων στην χώρα. Βέβαια η πορεία αυτή προϋποθέτει αποτελεσματικές και δυναμικές παρεμβάσεις και λύσεις σε κρίσιμα θέματα αξιοποίησης των ΟΠΥ στην Ελλάδα σε σχέση με τις συνθήκες που διαμορφώνονται από τις τρέχουσες ευρωπαϊκές και διεθνείς εξελίξεις.
Βασικός προσανατολισμός και προορισμός ενός ευρύτερα αποδεκτού οδικού χάρτη είναι η κοιτασματολογική αναβάθμιση και ολοκληρωμένη αποθεματική διαχείριση του ελληνικού ορυκτού πλούτου, η ανάδειξη και εφαρμογή συγκεκριμένων αναπτυξιακών πολιτικών και τεχνολογικών εργαλείων και η τήρηση όρων και δεικτών σχετικών με την βιώσιμη εκμετάλλευση των ΟΠΥ. Στην κατεύθυνση αυτή κύρια επιδίωξη είναι η συνθετική αξιολόγηση και παροχή αξιόπιστων επιστημονικών και αναπτυξιακών δεδομένων σχετικά με το κοιτασματολογικό δυναμικό των ΟΠΥ και ειδικότερα των ΜΕΟΠΥ με αποδέκτες δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς χωροταξικού σχεδιασμού, επενδυτικού προγραμματισμού και κοινωνικού ενδιαφέροντος.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
.jpg)