ΑΠΟ ΑΛΛΟ ΠΛΑΝΗΤΗ Ο «ΑΡΗΣ»

Λένε ότι οι Έλληνες δεν αλλάζουν το κόμμα και την ομάδα τους. Για το πρώτο φαίνεται ότι ισχύει μάλλον το αντίθετο, αφού όλο και περισσότεροι, επώνυμοι και ανώνυμοι, περιφέρονται δεξιά και αριστερά με βάση το προσωπικό και όχι το κοινό συμφέρον. Για το δεύτερο τα πράγματα παραμένουν το ίδιο δογματικά και αμετάβλητα. Η οπαδική αφοσίωση και φανατισμός στον αθλητισμό είναι ίσως η μοναδική έκφραση σωβινισμού που διατηρείται στις μέρες μας.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τον εαυτό μου. Από παιδί, την εποχή του Καλλιοτζή στο ποδόσφαιρο και τον Μπουσβάρου στο μπάσκετ, υποστηρίζω με πάθος τον Άρη. Το γεγονός ότι έλειψα από την Ελλάδα για αρκετά χρόνια, δεν εμπόδισε η προσήλωσή μου στην αρειανή «ιδέα» να γίνει ακόμη ποιο ισχυρή. Ο Άρης είναι η αδύνατή μου πλευρά. Μια σχέση ολοκληρωτικής εξάρτησης που με καθηλώνει. Η διάθεσή μου τα Σαββατοκύριακα εξαρτάται από τα αποτελέσματα του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ. Αν έχουμε χάσει, προσπαθώ να βρω παρηγοριά στις νίκες των τμημάτων βόλεϊ, πόλο, ή ακόμη στις επιτυχίες αθλητών του Άρη στην κολύμβηση ή αλλού. Δεν παίζει κανένα ρόλο αν είναι άνδρες ή γυναίκες. Πολλές φορές παραμένω άυπνος από την χαρά μιας νίκης, την λύπη μιας ήττας, ή ακόμη σκεπτόμενος πως το πρώτο πράγμα που θα έκανα αν κάποτε κέρδιζα πολλά χρήματα, θα ήταν να βοηθήσω οικονομικά την ομάδα.

Ο Άρης διέρχεται μία από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας του. Οι τύχες του εξαρτώνται και σχεδιάζονται από δικούς του ανθρώπους. Τα μέλη της Λέσχης Φίλων Άρη δραστηριοποιούνται, συμμετέχουν ενεργά και επιλέγουν δημοκρατικά τα διοικητικά όργανα του συλλόγου. Βασική τους προτεραιότητα είναι να διαχειρισθούν αποτελεσματικά το ιστορικό μέγεθος και την διαχρονική δυναμική αυτής της μεγάλης ιδέας. Γνωρίζουν ότι ο Άρης είναι ένα σωματείο που συνδέθηκε από νωρίς με το αθλητικό κίνημα της πόλης και προσέφερε τα μέγιστα στον κοινωνικό και οικονομικό της ιστό. Είναι ο μοναδικός σύλλογος που κατόρθωσε την περίοδο των μπασκετικών του επιτυχιών να ενώσει όλο τον φίλαθλο κόσμο και να γίνει η ομάδα όλων των Ελλήνων. Οι στόχοι του αθλητισμού δεν είναι μόνο οι αγωνιστικές επιτυχίες αλλά κυρίως οι κοινωνικές παρεμβάσεις και κατακτήσεις. Εκεί ο Άρης είναι εδώ και πολλά χρόνια ο μόνιμος πρωταθλητής.

Με το πρωτοποριακό διοικητικό του μοντέλο ο Άρης ξέφυγε από τον τυχοδιωκτικό κλοιό των επιχειρηματικών κύκλων που, με ελάχιστες εξαιρέσεις, επενδύουν στην αθλητική εμπορικότητα για να χρησιμοποιούν την μαζική επιρροή του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ σαν επικοινωνιακά μέσα προβολής τους. Ευτυχώς ο Άρης ανήκει πλέον στον κόσμο του. Λειτουργεί με βάση τα αθλητικά ιδεώδη και το καλό του συλλόγου. Η Λέσχη Φίλων Άρη αποτελεί εγγύηση προοπτικής και βιώσιμης παρουσίας του συλλόγου. Πρέπει να γιγαντωθεί και να προστατευθεί σαν κόρη οφθαλμού.

Καιρός για ολική επαναφορά με ορθολογιστική και ριζοσπαστική σκέψη

Η ραγδαία είσοδος, η βίαιη διείσδυση και ο διαρκώς αυξανόμενος ρόλος μιας νέας δημοσιογραφικής και γενικότερα επικοινωνιακής (υπό) κουλτούρας υποβαθμίζουν καθημερινά τις έννοιες της αξιόπιστης, έγκυρης και αντικειμενικής ενημέρωσης. Θερμοί υποστηρικτές της θλιβερής αυτής πραγματικότητας τα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, αλλά και επιμέρους συντεχνιακές και επαγγελματικές ομάδες. Επιφανειακές αναλύσεις, κατασκευασμένες ειδήσεις, κινδυνολογικά σενάρια, τακτικές σκοπιμότητας βρίσκονται στο επίκεντρο. Την ίδια στιγμή οτιδήποτε έχει σχέση με τον ορθολογισμό, την ορθολογιστική σκέψη και προσέγγιση, την αλήθεια, τον ρεαλισμό, τις αξίες της επιστημονικής τεκμηρίωσης, θεωρείται αδιάφορο και μάλλον ανεπιθύμητο. Σε κάθε περίπτωση ο κόσμος νοιώθει εγκλωβισμένος και ανήμπορος να αντιδράσει. Βομβαρδίζεται από τις υπερβολές περί κλιματικής αλλαγής, τις κατασκευασμένες από άσχετους επιστημονικές απόψεις, τις υποθετικές ερμηνείες και καταστροφικές θεωρίες των οικολόγων και την αλόγιστη πολιτική εκμετάλλευση, ενώ ταυτόχρονα δέχεται καθημερινά της επιπτώσεις από την ανεργία, την ανέχεια και υποβαθμισμένη ποιότητα των δημόσια παρεχόμενων υπηρεσιών.
Πήρα την πρωτοβουλία έναρξης ενός φόρουμ συζήτησης και προβληματισμού (υπάρχουν σίγουρα και άλλα πολλά που «εκπέμπουν στην ίδια συχνότητα») μέσα από μια προσωπική ιστοσελίδα-blog, στην ανάδειξη και λειτουργία της οποίας ζητώ την συμμετοχή σας με άρθρα, απόψεις, σχόλια και προτάσεις. Στόχος είναι η αναζήτηση της εγκυρότητας της πληροφορίας και της ενημέρωσης, αλλά προπαντός της ορθολογιστικής προσέγγισης στην κατεύθυνση της αντικειμενικής και όχι όπως συμβαίνει σήμερα, εικονικής πραγματικότητας.
Ο τίτλος του ιστολογίου είναι ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΟΛΟΓΟΣ και η διεύθυνση http://greenminerals.blogspot.com. Επικεντρώνεται σε επιστημονικά και διαχειριστικά θέματα που αφορούν στην βιώσιμη αξιοποίηση των φυσικών πόρων (νερά, ορυκτά, εδάφη), λόγω της δικής μου επιστημονικής σχέσης με το συγκεκριμένο αντικείμενο, αλλά ενδιαφέρεται επίσης και για «κοιτάσματα» σκέψεων, ιδεών και προτάσεων που αναφέρονται σε γενικότερους επιστημονικούς και κοινωνικούς προβληματισμούς.

Είστε όλοι ευπρόσδεκτοι να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα όπου φιλοξενείται ήδη ένας αριθμός άρθρων που μπορούν να αποτελέσουν το ερέθισμα και για την δική σας ενεργό εμπλοκή και παρουσία.

Facebook | Nikolaos Arvanitidis

Facebook Nikolaos Arvanitidis

Τα «πρόσωπα» της πολιτικής αλλάζουν

Οι πολιτικές παρατάξεις αποτελούν την ιδεολογική και οργανωτική βάση πάνω στην οποία πρωτοβουλίες και κινήσεις πολιτών αναζητούν την εξουσία για να κατακτήσουν συγκεκριμένους κοινωνικούς και οικονομικούς στόχους. Στην υγιή και κανονική τους μορφή τα πολιτικά κόμματα καλούνται να υπηρετήσουν την κοινωνική πρόοδο και τις ανθρώπινες αξίες, ανεξάρτητα από τα πρόσωπα που κατά καιρούς διαχειρίζονται τη λειτουργία τους. Η πραγματικότητα βέβαια είναι πολύ διαφορετική. Αν εξαιρέσει κανείς τις σκανδιναβικές και μερικές άλλες χώρες, όπου οι πολιτικές δυνάμεις παράγουν κοινωφελές έργο με τη διακριτική και συχνά «ανώνυμη» παρουσία των στελεχών τους, η προσωποποίηση της πολιτικής ζωής αποτελεί κυρίαρχο φαινόμενο της εποχής μας. Οι πολιτικοί συμπεριφέρονται περισσότερο με τους όρους της επικοινωνιακής εξουσίας και της δικής τους προβολής και λιγότερο σαν εκφραστές και εγγυητές της λαϊκής εντολής που εκπροσωπούν.
Στην Ελλάδα, εδώ και πολλά χρόνια, βρίσκονται στην πολιτική τα ίδια πρόσωπα. Ο βαθμός ανανέωσης είναι περιορισμένος και κινείται σε προκλητικά χαμηλά επίπεδα. Τα κόμματα και η άσκηση κυβερνητικής και άλλης εξουσίας έχουν ταυτισθεί με τους ίδιους ανθρώπους, που εγκλωβίζονται στο πλαίσιο μιας κατεστημένης, αναποτελεσματικής και εκφυλιστικής κατάστασης. Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ο πρώτος αρχηγός κόμματος που αντιλαμβάνεται το πρόβλημα, μιλά προβεβλημένα γι’ αυτό, αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και αποφασίζει να επαναφέρει την πολιτική στο προσκήνιο με νέους ανθρώπους και ιδέες. Από τη στιγμή που παίρνει στα χέρια του την κυβερνητική λειτουργία και εξελίξεις δείχνει δείγματα γραφής των ανατρεπτικών επιλογών που επαγγέλλεται. Η αξιοκρατικότερος τρόπος επιλογής των κρατικών λειτουργών και άλλων σχετικών στελεχών αποτελεί επίσης μια πρωτόγνωρη εμπειρία για την Ελλάδα.. Φαίνεται όμως ότι στις νέες αλλαγές και τις «ανοιχτές» κοινωνικές διευρύνσεις και συμμαχίες που επιχειρεί βρίσκει μεγαλύτερη στήριξη στους απλούς πολίτες και μικρότερη στους πολιτικούς τους «φίλους».

Νέα Εποχή για τον Χρυσό

«Είναι σαφές το μήνυμα της κοινωνίας για αυστηρή εφαρμογή
των όρων βιώσιμης ανάπτυξης»
Η παρουσία του χρυσού έχει συνδεθεί ιστορικά με σημαντικές στιγμές οικονομικής και πολιτιστικής προόδου της ανθρώπινης ιστορίας. Είναι γνωστή η συμβολή του στην δημιουργία του ισχυρού Μακεδονικού κράτους και την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ενώ η σχέση του με την ανάδειξη του πολιτισμού των Ίνκας, είναι αναντίρρητη. Η σύγχρονη Ελλάδα, εδώ και δέκα τουλάχιστον χρόνια, περιμένει την δική της «χρυσή» εποχή. Τα αποθέματα των εκατοντάδων τόννων χρυσού που φιλοξενούνται στο υπέδαφος της Μακεδονίας και της Θράκης, διατείνουν ότι η προοπτική αυτή δεν απέχει μακριά από την πραγματικότητα. Δυστυχώς η ελληνική κοινωνία δεν στάθηκε ικανή ή δεν θέλησε ν’ ανταποκριθεί θετικά στην μοναδική για την εθνική οικονομία και την χώρα πρόκληση. Επιλέγει ακόμη και σήμερα να γυρίζει την πλάτη της σε μια ιστορική ευκαιρία για νέες αναπτυξιακές δυνατότητες. Αρνείται με επίμονο τρόπο την υλοποίηση όλων των επενδύσεων χρυσού που βρίσκονται σε εξέλιξη. Η Ελλάδα δεν κατορθώνει να πραγματοποιήσει το μεγάλο άλμα στην κατεύθυνση μετατροπής της στην μεγαλύτερη χρυσοπαραγωγό χώρα της Ευρώπης, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο το συγκριτικό μεταλλευτικό πλεονέκτημα που διαθέτει. Χάνει την ευκαιρία να δημιουργήσει την δική της ξεχωριστή βιομηχανική δυναμική και φυσιογνωμία, σε μια ιδιαίτερα ευνοϊκή και κορυφαία περίοδο για την παρουσία του χρυσού στην διεθνή χρηματαγορά. Από την άλλη μεριά, στη βάση των εξελίξεων αυτών, είναι σαφές το μήνυμα της κοινωνίας για αυστηρή εφαρμογή των όρων βιώσιμης ανάπτυξης, δηλαδή να επιτυγχάνονται η οικονομική πρόοδος και η αύξηση της απασχόλησης, ενώ την ίδια στιγμή μειώνονται οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, σύμφωνα με πρόσφατες ευρωπαϊκές και διεθνείς αναφορές, γίνεται γνωστό ότι στο σημερινό μοντέλο ανάπτυξης, κάθε κάτοικος του πλανήτη καταναλώνει κατά μέσο όρο 17 τόννους ορυκτών προϊόντων τον χρόνο, ένα μέγεθος το οποίο τείνει διαρκώς αυξανόμενο. Αυτό σημαίνει ότι η εξορυκτική βιομηχανία εξακολουθεί να καλύπτει σημαντικές καθημερινές ανάγκες των πολιτών, ενώ η σύνδεση της με την αυριανή ευημερία και πρόοδο προβλέπεται να παραμείνει ισχυρή. Στην πορεία αυτή, η μεταλλευτική βιομηχανία αναζητά την δική της ανανεωτική και συνεπή σχέση με την κοινωνία και το περιβάλλον, τόσο στο πλαίσιο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης που ευρύτερα επαγγέλλεται, όσο και λόγω των συνθηκών που διαμορφώνουν οι νέες κοινοτικές οδηγίες. Ήδη για πρώτη φορά, σε παγκόσμιο επίπεδο γίνονται οι πρώτες κινήσεις για την χάραξη θεματικής στρατηγικής, καθώς και για την ανάδειξη δεικτών βιώσιμης ανάπτυξης των φυσικών πόρων, με έμφαση στην εφαρμογή και αποδοχή συγκεκριμένων διαδικασιών παραγωγής, ενταγμένων στην προοπτική θεσμοθέτησης κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής για την μεταλλευτική βιομηχανία. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, νέες, φιλικές στο περιβάλλον, τεχνολογίες αλλάζουν διαρκώς το τοπίο της μεταλλευτικής βιομηχανίας, δίνοντας την δυνατότητα στην ανάπτυξη και εφαρμογή «καθαρών» και συχνά λιγότερο ενεργοβόρων παραγωγικών διαδικασιών, αλλά και στην διάθεση ανταγωνιστικότερων και υψηλότερης προστιθέμενης αξίας προϊόντων. Η Ελλάδα καλείται να εκμεταλλευτεί το νέο αυτό περιβάλλον. Οι έλληνες πολίτες οφείλουν να κατανοήσουν τις σημαντικές αλλαγές που προωθούνται και να αναγνωρίσουν την δέσμευση όλων να συνταχθούν με τους όρους της βιώσιμης ανάπτυξης. Οι επενδύσεις χρυσού αλλά και οι άλλες μεταλλευτικές επιχειρηματικές πρωτοβουλίες, μπορούν και πρέπει να προχωρήσουν. Η χώρα μας χρειάζεται σήμερα την οικονομική σταθερότητα και την μόνιμη απασχόληση που είναι σε θέση να προσφέρουν οι σχεδιαζόμενες χρυσοπαραγωγικές μονάδες .

Ο άλλος δρόμος που προτείνεται και συχνά προτιμάται, με αυτοδιοικητικές κινήσεις και τοπικές πρωτοβουλίες, αφορούν κύρια σε επιλογές της τουριστικής βιομηχανίας. Η τελευταία, όπως συμβαίνει συχνά τα τελευταία χρόνια, είναι ιδιαίτερα ευμετάβλητη και δεν μπορεί στον ίδιο βαθμό να εγγυηθεί, για την παρουσία υγιούς επιχειρηματικότητας, ανταποδοτικής λειτουργίας και εργασιακής ασφάλειας. Όλα δείχνουν ότι στην νέα αυτή εποχή, ο ελληνικός χρυσός έχει και παρόν και μέλλον.

ΒΙΩΣΙΜΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ (2)

Δυστυχώς οι εξελίξεις αυτές δεν έγιναν αντιληπτές στον βαθμό που θα έπρεπε από συγκεκριμένες ομάδες κατοίκων της τοπικής κοινωνίας. Χρησιμοποιώντας «κακώς εννοούμενα» οικολογικά πρότυπα και αξίες, αυθαίρετες ερμηνείες και κινδυνολογικά σενάρια, αρνούνται τον διάλογο, με βασικό στόχο τη σταδιακή απομάκρυνση και διακοπή της μεταλλευτικής παραγωγής. Στην χώρα μας οι «περιφερόμενοι περιβαντολλόγοι» και «ειδικοί γεωεπιστήμονες», επέλεξαν να ακυρώσουν τον επιστημονικό προορισμό και ρόλο της οικολογίας με στόχο την εξόντωση της μεταλλευτικής παραγωγής, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στο δικαίωμα της απασχόλησης. Με τις μεθοδεύσεις τους έπληξαν και υπονόμευσαν την αρμονική συνύπαρξη και την ισόρροπη σχέση της περιβαλλοντικής φροντίδας, της κοινωνικής συνοχής και της οικονομικής προόδου, βασικές αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης για κάθε οργανωμένη κοινωνία.
Οι περισσότεροι γνωρίζουν ότι στα στενά γεωγραφικά περιθώρια της ΒΑ Χαλκιδικής καταγράφονται δύο βασικές αναπτυξιακές τάσεις, της μεταλλευτικής και τουριστικής βιομηχανίας. Αυτές συνθέτουν και την κύρια μορφή απασχόλησης για τον μεγαλύτερο αριθμό κατοίκων της περιοχής. Είναι φανερό ότι η υποχώρηση της μιας βιομηχανικής δραστηριότητας θα δημιουργούσε σημαντικά προβλήματα ανεργίας σε μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού. Η εκβιαστική διακοπή της μεταλλευτικής παραγωγής σημαίνει το τέλος μιας ιστορικής δραστηριότητας, τον αφανισμό μιας ειδικότητας εργαζομένων μοναδικής για την Ελλάδα και την δημιουργία οικονομικών προβλημάτων στο εισόδημα πολλών οικογενειών που ζουν στα χωριά της περιοχής. Οι κοινωνικές δυνάμεις που δρουν στην ΒΑ Χαλκιδική μπορούν ακόμη στο πλαίσιο ενός συναινετικού διαλόγου να πετύχουν την αρμονική συνύπαρξη των μεταλλείων και του τουρισμού, όπως συμβαίνει σε πολλά άλλα σημεία του πλανήτη. Το δυαδικό μοντέλο βιομηχανικής ανάπτυξης αποτελεί την μοναδική διέξοδο για την διάθεση ίσων ευκαιριών απασχόλησης στο μεγαλύτερο ποσοστό κατοίκων της περιοχής. Η βιομηχανία χρυσού αποτελεί το συγκριτικό πλεονέκτημα και την εναλλακτική αναπτυξιακή ευκαιρία της ΒΑ Χαλκιδικής, γεγονός που γίνεται περισσότερο αντιληπτό σε περιόδους όπως η τωρινή, που χαρακτηρίζεται από την παρατεταμένη μείωση του τουριστικού εισοδήματος.
Η μετρήσιμη αξία και το όφελος της επένδυσης για την εθνική οικονομία, την τοπική απασχόληση (εργασιακή σταθερότητα σε μια προοπτική παραγωγικής λειτουργίας πλέον των 20 χρόνων), την περιφερειακή ανάπτυξη, τη μεταφορά τεχνογνωσίας, την εκπαίδευση και την επαγγελματική κατάρτιση υπερβαίνει το υποτιθέμενο περιβαλλοντικό κόστος.

ΒΙΩΣΙΜΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ (1)

Τα πολυμεταλλικά χρυσοφόρα κοιτάσματα λόγω των υψηλών οικονομικών μεγεθών που διαθέτουν, βρίσκονται για περισσότερα από 15 χρόνια στο επίκεντρο του παγκόσμιου επενδυτικού ενδιαφέροντος. Η δυνατότητα σύνθετης παραγωγικής αξιοποίησης μεταλλευμάτων μολύβδου, ψευδαργύρου και αργύρου και πολύτιμων μετάλλων δημιουργεί ένα εξαιρετικά ευνοϊκό πλαίσιο βιομηχανικής ανάπτυξης και κερδοφορίας. Για παράδειγμα εκτιμήσεις ειδικών της διεθνούς μεταλλευτικής βιομηχανίας, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, αξιολόγησαν το έργο χρυσού στην ΒΑ Χαλκιδική σαν μία από τις σημαντικότερες επενδύσεις του κλάδου στην Ευρώπη. Ο μηχανισμός προσέγγισης και υλοποίησης όλων των επιχειρησιακών και νομικών δεσμεύσεων του συγκεκριμένου έργου εμφανίζεται απόλυτα συμβατός με τους τρεις πυλώνες της βιώσιμης ανάπτυξης, που αναφέρονται αντίστοιχα στην ανταγωνιστική οικονομία, την κοινωνική συνοχή και την περιβαλλοντική προστασία, καθώς και τους όρους εταιρικής και κοινωνικής ευθύνης. Τα μεταλλευτικά αποθέματα στην περιοχή σε συνδυασμό με την θετική πορεία της τιμής του χρυσού αλλά και την μείωση του κόστους εξόρυξης, εφαρμόζοντας νέες ασφαλέστερες μεθόδους, ανταποκρίθηκε στους όρους του πρώτου πυλώνα για θετική παρουσία των οικονομικών δεικτών της επένδυσης και ανοδική πορεία των ρυθμών ανάπτυξής της. Από την άλλη πλευρά η προσφορά απασχόλησης σε 350 περίπου εργαζομένους, αλλά και ευκαιριών για εργολαβικές αναθέσεις και παροχές υπηρεσιών σε πολλούς περισσότερους, σε μια περιοχή με υψηλό δείκτη ανεργίας, συνεισφέρει στην διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής. Η οικολογική διάσταση, στην οποία αναφέρεται ο τρίτος πυλώνας, αποτελεί βασική επιλογή και προτεραιότητα του επιχειρησιακού σχεδίου με την εφαρμογή επιτελικού συστήματος παρακολούθησης και ελέγχου όλων των περιβαλλοντικών δεικτών, την ποιοτική βελτίωση και την εξυγίανση υποβαθμισμένων φυσικών αποδεκτών, την ολοκληρωμένη διαχείριση των νερών και των εδαφών της περιοχής, την λειτουργία μονάδων επεξεργασίας, καθαρισμού και εξουδετέρωσης των υγρών αποβλήτων και την ασφαλή διάθεση και απόθεση των τελμάτων εμπλουτισμού. Σε όλες τις περιπτώσεις οι κρίσιμες παράμετροι της οικονομίας, της κοινωνικής ευθύνης και της οικολογίας, στην πορεία για την βιώσιμη ανάπτυξη της επένδυσης είναι επιστημονικά τεκμηριωμένες και διοικητικά ελεγχόμενες.