Το άρθρο πραγματεύεται την ανάγκη τήρησης ρόλων και την ακεραιότητα των θεσμών στο επενδυτικό περιβάλλον.
Γιατί οι δημόσιοι λειτουργοί και επενδυτές είναι δύο ρόλοι που δεν ταυτίζονται; Υπάρχει αλλοίωση του θεσμικού ρόλου μπροστά στις μεγάλες επενδύσεις; Πού οφείλει να σταθεί ο δημόσιος σύμβουλος; Πού σταματά η συμβουλή και πού αρχίζει η ταύτιση με τον επενδυτή; Γιατί η αντικειμενικότητα των θεσμών είναι κρίσιμη; Πότε και πως οι πολίτες αποδέχονται μια επένδυση; Γιατί η εμπιστοσύνη απέναντι στους θεσμούς αποτελεί θεμέλιο;
Η προοπτική μιας χώρας να προσελκύσει και να ολοκληρώσει με επιτυχία μια επενδυτική δραστηριότητα δεν είναι υπόθεση ενός μόνο παράγοντα. Είναι ένα σύνθετο εγχείρημα, ένα σύστημα αλληλεξαρτήσεων, όπου κάθε εμπλεκόμενος οφείλει να κινείται αυστηρά εντός των ορίων του ρόλου του. Όταν αυτή η ευθυγράμμιση διαταράσσεται, το τίμημα δεν είναι μόνο η αποτυχία της επένδυσης, αλλά η βαθύτατη διάβρωση της εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους και πολίτη.
