Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Νέες μεθοδολογικές προσεγγίσεις και τεχνολογικές προκλήσεις για «έξυπνη» κοιτασματολογική έρευνα

Είναι σήμερα απόλυτα θεμελιωμένο και ευρύτερα αποδεκτό ότι οι σύγχρονες κοινωνίες ευημερούν, προοδεύουν και εξελίσσονται στη βάση αξιοποίησης των ορυκτών πρώτων υλών που διαθέτουν. Τόσο σε σχέση με το αναπτυξιακό όφελος που προκύπτει από την πλουτοπαραγωγική τους αξία, όσο και από το γεγονός των πολλών χρήσεων που έχουν στην καθημερινή ζωή. Αυτό βέβαια προϋποθέτει αναζήτηση, εντοπισμό και οικονομοτεχνική εκτίμηση των «εν δυνάμει» κοιτασματολογικών πηγών, σε συνδυασμό με την αποθεματική προοπτική που διαμορφώνεται από το εκάστοτε γεωλογικό περιβάλλον. Οι γεωεπιστήμονες καλούνται κάθε φορά να βρουν απαντήσεις σε πολλά και συχνά πολύπλοκα ερωτήματα. Γιατί βρίσκονται οι μεταλλοφορίες εκεί που εμφανίζονται; Γιατί είναι εμπλουτισμένες στα συγκεκριμένα μέταλλα; Γιατί κάποιες είναι πλουσιότερες και άλλες είναι φτωχότερες; Σε ποιο κοιτασματολογικό τύπο ανήκουν και πως κατατάσσονται από πλευράς αποθεματικού δυναμικού;Ποια μεθοδολογικά και άλλα εργαλεία μπορούν να αναδειχθούν με πρακτικό ενδιαφέρον και αξία αλλά και εφαρμογή στην κοιτασματολογική έρευνα;

Σε προηγούμενα δημοσιευμένο αγγλόγλωσσο κείμενο περιγράφονται, αναλύονται και αξιολογούνται οι τρέχουσες εξελίξεις αλλά και οι μελλοντικές προβλέψεις στην γεωεπιστήμη της κοιτασματολογικής έρευνας και της οικονομικής γεωλογίας. Είναι γεγονός ότι η κοιτασματολογική έρευνα αποτελεί διαχρονικά μια δραστηριότητα και ένα έργο με σημαντικό κόστος και μεγάλη χρονική διάρκεια από το στάδιο έναρξης μέχρι τη τελική έκβαση, καθώς και πεδίο αντιπαραθέσεων και σύγκρουσης συμφερόνρων, με αποτέλεσμα να εντάσσεται στην κατηγορία υψηλού επενδυτικού ρίσκου. Για το λόγο αυτό η παρουσία της κοιρασματολογικής έρευνας μειώνεται γενικά σε περιόδους ύφεσης της μεταλλευτική βιομηχανίας. Η σύμφωνη, συμπαθητική και συνάμα νομοτελειακή σχέση μεταξύ μεταλλευτικής κρίσης και φθίνουσας κοιτασματολογικής έρευνας έχει από την άλλη πλευρά επιπτώσεις στην διασφάλιση αποθεμάτων, την παραγωγική σταθερότητα  και την λειτουργική  βιωσιμότητα πολλών ενεργών μεταλλείων.

Μέσα στις βασικές προτεραιότητες των γεωεπιστημονικών προγραμμάτων έρευνας και καινοτομίας στόχος είναι σήμερα η διαφοροποίηση και ανατροπή της προαναφερόμενης σχέσης που λειτουργεί αρνητικά και σε βάρος της κοιτασματολογικής έρευνας. Αυτό γίνεται σε τρεις βασικές κατευθύνσεις,
     Μελέτη, επαναπροσδιορισμός  και επανερμηνεία μεταλλογενετικών μοντέλλων κοιτασματολογικών τύπων που είναι σημαντικοί και ανταγωνιστικοί από πλευράς δυναμικού, περιεχόμενων μετάλλων και βιομηχανικής αξίας,
     Εντατικοποίηση κοιτασματολογικής έρευνας σε ιστορικές μεταλλευτικές περιοχές (γνωστές σαν brownfields) ή στο περιβάλλον ενεργών μεταλλείων, με δεδομένο ότι το κόστος αναμένεται να είναι χαμηλότερο λόγω ύπαρξης μεγάλου αριθμού υφιστάμενων στοιχείων,
     Κοιτασματολογική έρευνα με στόχο τον εντοπισμό μεταλλοφόρων σωμάτων σε βαθύτερα τμήματα στο περιβάλλον ιστορικών και ενεργών μεταλλείων, μέσα από την ανάπτυξη και εφαρμογή νέων καινοτόμων τεχνολογιών γεωφυσικής διασκόπισης και τρισδιάστατων διαδραστικών και συνδυαστικών γεωλογικών και μεταλλογενετικών μοντέλλων.    

Στον πλανήτη και στην Ευρώπη πολλές χώρες προωθούν ήδη και βρίσκονται σε μια πορεία προγραμματικών επιλογών αποδοχής και εφαρμογής των νέων κατεύθυνσεων  «έξυπνης» κοιτασματολογικής έρευνας. Ξεπερνούν το πρόσφατο «χαμηλό μεταλλευτικό βαρυτομετρικό», βαδίζουν στο αντίθετο ρεύμα και στρέφονται στην αύξηση του αποθεματικού δυναμικού του ορυκτού τους πλούτου. Μεταξύ αυτών οι χώρες της βορειας Ευρώπης και της Ιβηρικής, η Ιρλανδία, η Πολωνία και άλλες.

Στην Ελλάδα η περιοχή της ΒΑ Χαλκιδικής και του μεταλλευτικού χώρου Ολυμπιάδας-Βάρβαρας-Σκουριών-Στρατωνίου συνδυάζει διαχρονικά την παρουσία αρχαίων, ιστορικών και ενεργών μεταλλείων και έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας περιοχής brownfield, με δυναμικό και έντονο το κοιτασματολογικό ενδιαφέρον για εντοπισμό νέων αποθεμάτων με έξυπνες και αποτελεσματικές γεωεπιστημονικές παρεμβάσεις. Όπως έχει αναφερθεί και στο παρελθόν, «έξυπνη» βαθύτερα προσανολισμένη κοιτασματολογική έρευνα (Smart Deep Exploration), στις περιοχές πολυμεταλλικών συστημάτων Ολυμπιάδας-Βίνας-Ζέπκου, Πιάβιτσας-Βαρβάρας και πορφυρικών συστημάτων Φισώκας-Σκουριών-Τσικάρας, είναι σε θέση να αλλάξει θεαματικά τα σημερινά πλουτοπαραγωγικά δεδομένα. Βάζοντας δηλαδή κάνεις στο «γεωλογικό τραπέζι» αυτά που γνωρίζει μέχρι τώρα, οι κοιτασματολογικές τάσεις που καταγράφονται είναι θετικές και υπάρχει αισιοδοξία για ανοδική αποθεματική διάσταση, αλλά βέβαια τίποτα από αυτά δεν ισχύει πριν το τελικό αποτέλεσμα. 

Και βέβαια μέσα από αυτή την εξέλιξη και διαδικασία που ο οικονομικός γεωλόγος καλείται να μπορέσει να απαντήσει σε ερευνητικές προκλήσεις, να αναζητήσει το καινούριο, να πάρει το ρίσκο μιας ενδεχόμενης αποτυχίας, να δοκιμάσει μια «αφηρημένη-περιθωριακή» ερμηνεία, ένα επαναστατικό μοντέλλο. Πόσο βαθύτερα συνεχίζουν τα μεταλλοφόρα σώματα στην Ολυμπιάδα; Εκτείνονται τα συμπαγή πολυμεταλλικα θειούχα κοιτάσματα Ολυμπιάδας νοτιότερα στις περιοχές Βίνας και Ζέπκου; Υπάρχουν περισσότερα συμπαγή πολυμεταλλικα θειούχα κοιτάσματα στο ρήγμα Στρατωνίου-Βαρβάρας; Πόσο πιθανό είναι να βρεθεί πορφυρικό κοίτασμα χαλκού-χρυσού σαν αυτό στις Σκουριές, βορειοανατολικότερα στη Φισώκα ή νοτιοδυτικότερα στη Τσικάρα;  Υπάρχουν ανθρακικά πετρώματα σε βαθύτερα τμήματα των πορφυρικών κοιτασμάτων στις Σκουριές και αλλού, με δυνατή την παρουσία πλουσιότερων μεταλλοφόρων σωμάτων τύπου Ολυμπιάδας ; Είναι η δομικά ενθαρρυντική παρουσία τρισδιάστατης απεικόνισης μιας γεωφυσικής ανωμαλίας αρκετή για τον χαρακτηρισμό μιας περιοχής σε στόχο υψηλού κοιτασματολογικού ενδιαφέροντος; Ποιος είναι ο σωστότερος και αποτελεσματικότερος τρόπος στρατηγικής και μεθοδολογικής διαχείρισης μιας τέτοιας πηροφορίας; Πως επιλέγεται και ποιο θα μπορούσε να είναι το επόμενο «οικονομικογεωλογικό» βήμα? Μπορούν τα στοιχεία, οι ενδείξεις και οι εφαρμογές που προκύπτουν από τα πορφυρικά συστήματα της ΒΑ Χαλκιδικής να αξιοποιηθούν και να χρησιμποιηθούν στην «νέα» κοιτασματολογική έρευνα αντίστοιχων συστημάτων στο Κιλκίς, και αλλού στην κεντροανατολική Μακεδονία και τη Θράκη;

Καίρια ερωτήματα και νέα πεδία  ερευνητικών ευκαιριών, προκλήσεων και δυνατοτήτων. Βατές και εφικτές από την άλλη πλευρά οι προσεγγίσεις και το τελικό αποτέλεσμα. Αρκεί να υπάρχουν αντικειμενική γνώση και επιστημονικό τεκμήριο, στρατηγικό σχέδιο με στόχους, περιεχόμενο και μεθοδολογία, αλλά πάνω από όλα να κυριαρχεί η αναζήτηση και εφαρμογή της κοινοτομίας και η εμπιστοσύνη σε ένα διαφορετικό και νέο τρόπο προ-ανταγωνιστικής γεωλογικής σκέψης.  Απαραίτητη προϋπόθεση και λειτουργική βάση για την πραγματοποίηση «έξυπνης» κοιτασματολογικής έρευνας είναι η οργανωτική ετοιμότητα μαζί με την επενδυτική παρουσία  ευέλικτης, και ταυτόχρονα ικανής, διορατικής και συχνά εναλλακτικής μεταλλευτικής επιχειρηματικότητας.

Επιδιώκει επίσης την εποικοδομιτική παρουσία μια διαλλακτικής κοινωνίας που από την πρώτη στιγμή παρεμβαίνει και συμβάλλει, συνεπικουρεί και διαπραγματεύεται, διαβουλευεται και συνεργάζεται. Ακόμα χρειάζεται μια πολιτική πραγματικότητα που αξιοποιεί την διοικητικό της μηχανισμό για την προστασία του δημόσιου συμφέροντος στηρίζοντας την βιώσιμη ανάπτυξη μέσα από την λήψη γρήγορων και υπέυθυνων αποφάσεων, παραμερίζοντας τυχόν αγκυλώσεις και αποφεύγοντας  τις όποιες καθυστερήσεις και εμπόδια.

http://greenminerals.blogspot.se/2017/05/economic-geology-challenges-and.html


Κυριακή, 7 Μαΐου 2017

Νέες τεχνολογίες για «έξυπνη» κοιτασματολογική έρευνα

Είναι σήμερα απόλυτα θεμελιωμένο και ευρύτερα αποδεκτό ότι οι σύγχρονες κοινωνίες ευημερούν, προοδεύουν και εξελίσσονται στη βάση αξιοποίησης των ορυκτών πρώτων υλών που διαθέτουν. Τόσο σε σχέση με το αναπτυξιακό όφελος που προκύπτει από την πλουτοπαραγωγική τους αξία, όσο και από το γεγονός των πολλών χρήσεων που έχουν στην καθημερινή ζωή. Αυτό βέβαια προϋποθέτει αναζήτηση, εντοπισμό και οικονομοτεχνική εκτίμηση των «εν δυνάμει» κοιτασματολογικών πηγών, σε συνδυασμό με την αποθεματική προοπτική που διαμορφώνεται από το εκάστοτε γεωλογικό περιβάλλον. Οι γεωεπιστήμονες καλούνται κάθε φορά να βρουν απαντήσεις σε πολλά και συχνά πολύπλοκα ερωτήματα. Γιατί βρίσκονται οι μεταλλοφορίες εκεί που εμφανίζονται; Γιατί είναι εμπλουτισμένες στα συγκεκριμένα μέταλλα; Γιατί κάποιες είναι πλουσιότερες και άλλες είναι φτωχότερες; Σε ποιο κοιτασματολογικό τύπο ανήκουν και πως κατατάσσονται από πλευράς αποθεματικού δυναμικού;Ποια μεθοδολογικά και άλλα εργαλεία μπορούν να αναδειχθούν με πρακτικό ενδιαφέρον και αξία αλλά και εφαρμογή στην κοιτασματολογική έρευνα;

Σε προηγούμενα δημοσιευμένο αγγλόγλωσσο κείμενο περιγράφονται, αναλύονται και αξιολογούνται οι τρέχουσες εξελίξεις αλλά και οι μελλοντικές προβλέψεις στην γεωεπιστήμη της κοιτασματολογικής έρευνας και της οικονομικής γεωλογίας. Είναι γεγονός ότι η κοιτασματολογική έρευνα αποτελεί διαχρονικά μια δραστηριότητα και ένα έργο με σημαντικό κόστος και μεγάλη χρονική διάρκεια ως προς το τελικό αποτέλεσμα, με αποτέλεσμα να εντάσσεται στην κατηγορία υψηλού επενδυτικού ρίσκου. Για το λόγο αυτό η παρουσία της μειώνεται γενικά σε περιόδους ύφεσης της μεταλλευτική βιομηχανίας. Η σύμφωνη, συμπαθητική, και συνάμα νομοτελειακή σχέση μεταξύ μεταλλευτικής κρίσης και φθίνουσας κοιτασματολογικής έρευνας έχει από την άλλη πλευρά επιπτώσεις στην διασφάλιση αποθεμάτων, την παραγωγική σταθερότητα  και την λειτουργική  βιωσιμότητα πολλών ενεργών μεταλλείων.

Μέσα στις βασικές προτεραιότητες των γεωεπιστημονικών προγραμμάτων έρευνας και καινοτομίας στόχος είναι σήμερα η διαφοροπίηση και ανατροπή της προαναφερόμενης σχέσης που λειτουργεί αρνητικά και σε βάρος της κοιτασματολογικής έρευνας. Αυτό γίνεται σε τρεις βασικές κατευθύνσεις,
·       Μελέτη, επαναπροσδιορισμός  και επανερμηνεία μεταλλογενετικών μοντέλλων, σημαντικών από πλευράς δυναμικού και περιεχόμενων μετάλλων, κοιτασματολογικών τύπων,
·       Εντατικοποίηση κοιτασματολογικής έρευνας σε ιστορικές μεταλλευτικές περιοχές (γνωστές σαν brownfields) ή στο περιβάλλον ενεργών μεταλλείων, με δεδομένο ότι το κόστος αναμένεται να είναι χαμηλότερο λόγω ύπαρξης μεγάλου αριθμού υφιστάμενων στοιχείων,
·       Κοιτασματολογική έρευνα με στόχο τον εντοπισμό μεταλλοφόρων σωμάτων σε βαθύτερα τμήματα στο περιβάλλον ιστορικών και ενεργών μεταλλείων, μέσα από την ανάπτυξη και εφαρμογή νέων καινοτόμων τεχνολογιών γεωφυσικής διασκόπισης και τρισδιάστατων διαδραστικών και ολιστικών γεωλογικών και μεταλλογενετικών μοντέλλων.    

Στον πλανήτη και στην Ευρώπη πολλές χώρες προωθούν ήδη και βρίσκονται σε μια πορεία προγραμματικών επιλογών αποδοχής και εφαρμογής των νέων κατεύθυνσεων  «έξυπνης» κοιτασματολογικής έρευνας. Ξεπερνούν το πρόσφατο «χαμηλό μεταλλευτικό βαρυτομετρικό», βαδίζουν στο αντίθετο ρεύμα και στρέφονται στην αύξηση του αποθεματικού δυναμικού του ορυκτού τους πλούτου. Μεταξύ αυτών οι χώρες της βορειας Ευρώπης και της Ιβηρικής, η Ιρλανδία, η Πολωνία και άλλες.

Στην Ελλάδα η περιοχή της ΒΑ Χαλκιδικής και του μεταλλευτικού χώρου Ολυμπιάδας-Βάρβαρας-Σκουριών συνδυάζει διαχρονικά την παρουσία αρχαίων, ιστορικών και ενεργών μεταλλείων και έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας περιοχής brownfield, με δυναμικό και έντονο το κοιτασματολογικό ενδιαφέρον για εντοπισμό νέων αποθεμάτων με έξυπνες και αποτελεσματικές γεωεπιστημονικές παρεμβάσεις. Όπως έχει αναφερθεί και στο παρελθόν, «έξυπνη» βαθύτερα προσανολισμένη κοιτασματολογική έρευνα (Smart Deep Exploration) στις περιοχές Ολυμπιάδας-Βίνας-Ζέπκου, Πιάβιτσας-Βαρβάρας και Φισώκας-Σκουριών-Τσικάρας είναι σε θέση να αλλάξει θεαματικά τα σημερινά δεδομένα. Βάζοντας δηλαδή κάνεις στο «γεωλογικό τραπέζι» αυτά που γνωρίζει μέχρι τώρα, οι κοιτασματολογικές τάσεις που καταγράφονται είναι θετικές και υπάρχει αισιοδοξία για ανοδική αποθεματική διάσταση, αλλά βέβαια τίποτα από αυτά δεν ισχύει πριν το τελικό αποτέλεσμα. 

Και βέβαια μέσα από αυτλη την εξέλιξη και διαδικασία που ο οικονομικός γεωλόγος καλείται να τολμήσει να απαντήσει σε ερευνητικές προκλήσεις, να αναζητήσει το καινούριο, να πάρει το ρίσκο μιας ενδεχόμενης αποτυχίας, να δοκιμάσει μια «αφηρημένη-περιθωριακή» ερμηνεία, ένα επαναστατικό μοντέλλο. Πόσο βαθύτερα συνεχίζουν τα μεταλλοφόρα σώματα στην Ολυμπιάδα; Εκτείνονται τα συμπαγή πολυμεταλλικα θειούχα κοιτάσματα Ολυμπιάδας νοτιότερα στις περιοχές Βίνας και Ζέπκου; Υπάρχουν περισσότερα συμπαγή πολυμεταλλικα θειούχα κοιτάσματα στο ρήγμα Στρατωνίου-Βαρβάρας; Πόσο πιθανό είναι να βρεθεί πορφυρικό κοίτασμα χαλκού-χρυσού σαν αυτό στις Σκουριές, βορειοανατολικότερα στη Φισώκα ή νοτιοδυτικότερα στη Τσικάρα;  Υπάρχουν ανθρακικά πετρώματα σε βαθύτερα τμήματα των πορφυρικών κοιτασμάτων στις Σκουριές και αλλού, με δυνατή την παρουσία πλουσιότερων μεταλλοφόρων σωμάτων τύπου Ολυμπιάδας ; Φτάνει η ενθαρρυντική παρουσία τρισδιάστατης απεικόνισης μιας γεωφυσικής ανωμαλίας για τον χαρακτηρισμό μιας περιοχής σε στόχο υψηλού κοιτασματολογικού ενδιαφέροντος; Ποιος είναι ο σωστότερος και αποτελεσματικότερος τρόπος στρατηγικής διαχείρισης μιας τέτοιας πηροφορίας; Μπορούν τα στοιχεία, οι ενδείξεις και οι εφαρμογές που προκύπτουν από τα πορφυρικά συστήματα της ΒΑ Χαλκιδικής να αξιοποιηθούν και να χρησιμποιηθούν στην «νέα» κοιτασματολογική έρευνα αντίστοιχων συστημάτων στο Κιλκίς, και αλλού στην κεντροανατολική Μακεδονία και τη Θράκη;


Πολλά ερωτήματα και νέες ερευνητικές προκλήσεις. Βατές και εφικτές οι προσεγγίσεις και το τελικό αποτέλεσμα. Αρκεί να υπάρχουν αντικειμενική γνώση και επιστημονικό τεκμήριο, στρατηγικό σχέδιο με στόχους, περιεχόμενο και μεθοδολογία, αλλά πάνω από όλα να κυριαρχεί η αναζήτηση και εφαρμογή της κοινοτομίας και η εμπιστοσύνη σε ένα διαφορετικό και νέο τρόπο γεωλογικής σκέψης. Λειτουργική προϋπόθεση και απαραίτητος συντελεστής για την πραγματοποίηση «έξυπνης» κοιτασματολογικής έρευνας είναι η επενδυτική παρουσία  ευέλικτης, και ταυτόχρονα ικανής, διορατικής και συχνά εναλλακτικής μεταλλευτικής επιχειρηματικότητας.


Economic geology challenges and opportunities-current status and progress

Challenging more efficient exploration
Discovery of new resources needs enhanced information
• on surface and subsurface geology, 
• new concepts of natural resource potential, particularly in underexplored areas of limited geological knowledge
• projects facilitating the need to span the geosciences and be truly multidisciplinary.
Global trends and findings
Near mine/brownfields exploration
• During 1996-2008 by reviewing 31 base- and precious metal discoveries it was found that over 60% of them were spatially linked to existing or historic mines.
• It was found that, over the period 1950-2013, the average delay between discovery and production for greenfields copper projects was 18.4 years, versus 15.6 years for brownfields projects.
• The allocation of brownfields budgets was rising from 16% of total spend in 2006 to 29% in 2013. These activities generally being a less expensive and less risky way to add resources. This outcome has come at the cost of declining greenfields exploration (down to 40% to 32% over the same period), which may have longer-term consequences for discovery and development rates. 
• An analysis among 182 mineral projects showed that more than 60% of the total budget for geology was allocated to brownfields near mine and in- mine exploration activities.
Deep exploration
• Exploration have made the transition to a different way of exploring, due to an obvious and compelling need to largely abandon a predominantly surface to near-surface target approach and embrace deep exploration. 
• About 80% of the unrealized ore potential of the Earth’s crust that, is poorly explored in known mining districts and metallogenic provinces, from about 300 m below surface down to 2-km depth (and this does not include the potential of greenfield regions).
• Exploring deeper and under cover may meet rising community and environmental concerns 
Greenfield exploration
• A strong greenfields exploration program is central to the long-term growth of the industry, as this is the only way of delivering the next major new mining camp. It is the best solution is to find new, high-quality deposits.
• Genuine greenfields discovery focused on high-quality targets remains the best long-term option to grow a company. 
• Exploration success is not measured simply in terms of the number of deposits found, but rather the number of high-quality mines built.
Land-use planning
• Dynamic nature of socio-economic factors can be expressed as concern about the environment, cost of energy, social license to operate or conflict. In a changing world, these factors are likely to become increasingly significant 
• To an increasing extent, extraction of mineral resources must compete with other interests 
• Documentation and spatial databases of reserves/deposit areas is of importance for influencing on the future land use.
Exploration: The search for an ore deposit
Generating successful new projects is mainly based on available information reviews and new exploration surveys carried out.
Geology drives ore modelling
• If is often difficult to identify all of the processes involved in the formation of a deposit and in place of a good understanding of why mineral deposits occur where they do, mineral explorers and resource assessor make do with mineral deposit models. The attached figure displays a workable geo-modeling approach concerning the presence of interactive ore-forming hydrothermal systems in northern Greece to produce feasible manto polymetallic and porphyry copper deposits. 
• The value of ore deposit models in exploration and resource assessment is therefore limited when the geology of an area is poorly understood and by the simplifications inherent in the construction of ore deposit models
• Integration of geological, geochemical, geophysical, spectral data, adds an essential, holistic, multidisciplinary approach that further enhances the exploration process.

Mineral exploration challenges for Geological Surveys

• Evaluation of future global minerals demand and supply.
• More detailed evaluations of resource potential in underexplored regions and revisiting of historic mining regions with new technology and concepts 
• Enhance the accessibility to existing data on both primary and secondary resources to achieve high potential and new mineral deposits (e.g. CRM) taking also into account competing land-uses
• New 3D/4D modeling capabilities integrating geological, geophysical and geochemical data, and development and application of innovative assessment methods will result in improving the understanding of resources and possibly underpinning the discovery of deep seated deposits. 
• Ore classification of primary and secondary resources based on geological potential approach and estimation
• Develop models for the research and development of unconventional resources (e.g., small high-grade deposits necessitating reduced investments for their development, and hence reduced impacts on society, land use and the environment).
EU raw materials sustainability
• Sustainable and resilient exploitation of Europe’s mineral resources and work towards a secure supply of the EU with raw materials. 
• Integrate innovation and value creation in relation to mineral raw materials in combination with environmentally sound and resource efficient exploitation taking into account the required economic, environmental and social conditions. 
• Stimulate economic growth while at the same time promoting fairness for all citizens and a healthy environment.
• Societal, environmental and political values and developments may place increasing pressure on the availability and exploitation of natural resources, including mineral raw materials, but also other geological resources.
Challenging targets towards and beyond 2020

• To build a good understanding of mineral occurrences and evolution of their geological and lithological environment is main key to explaining and predicting the regional distribution and exploitability of subsurface resources as well as the associated natural and anthropogenic physical interactions. 
• Improving European regional geological and metallogenic knowledge and enhancing 3D predictive targeting systems to improve exploration efficiency, identify and safeguard areas of high mineral resource prospectivity and areas with development potential taking into account competing land uses and facilitate the identification of mineral resources at depth.
• Providing estimates of resources classification (discovered and undiscovered) for specific commodities as well as developing appropriate methods for reporting reserves and resources of waste rock, mine waste and tailings.
• Identifying the undiscovered resources of specific commodities within Europe, using appropriate methodologies.
• Producing harmonized transnational metallogenic maps, and new mineral potential and mineral prediction maps based on common methodologies 
• Improving mineral deposit models for under-explored or poorly explored deposit types in Europe. Develop models for the research and development of unconventional resources (e.g., small high-grade deposits necessitating reduced investments for their development, and hence reduced impacts on society, land use and the environment).
• Bring new methodologies for enhancing exploration success to the market making it more efficient, less costly and less invasive. 
• Business and other stakeholders should be better placed to leverage investment in innovative solutions for mineral exploration and development. 
• Develop the data and tools to facilitate the re-use and recycling of mineral based waste. Combine with the development of 'mobile' units for the treatment of limited amounts of materials in order to make this approach really effective, especially at legacy sites. 
• Focus on exploration for commodities challenging environments and new frontiers, such as energy critical elements, low-carbon technologies and products, telecommunications, transport, societal well-being including health.


Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Από που κι ως που «Εξόρυξη Χρυσού»

Το έργο παραγωγικής αξιοποίησης και εκμετάλλευσης των πολυμεταλλικών κοιτασμάτων Β.Α. Χαλκιδικής αποκαλείται συχνά, και κυρίως από αντιμεταλλευτικούς κύκλους σαν επένδυση εξόρυξης χρυσού. Θα μπορούσε βέβαια κάποιος να δεχτεί καλοπροαίρετα την άποψη ότι «τόσα ξέρουν τόσα λένε». Στην συγκεκριμένη όμως περίπτωση είναι προφανές ότι πρόκειται για ένα ακόμη αντιμεταλλευτικό σύνθημα που όμως δεν ανταποκρίνεται στην κοιτασματολογική πραγματικότητα της περιοχής. Συγκεκριμένα κάνοντας μια απλή προσέγγιση, και γρήγορη επιστημονική «ανάγνωση» του πλαισίου οικονομικής γεωλογίας που επικρατεί και ισχύει στην Β.Α. Χαλκιδική παρατηρεί,ι εντοπίζει και διαπιστώνει κανείς δύο βασικούς κοιτασματολογικούς τύπους και κατηγορίες μεταλλευμάτων. 

Στα ενεργά μεταλλεία Ολυμπιάδας και Μαύρων Πετρών/Μαντέμ Λάκκου(Στρατώνι-Στρατονίκη) πρόκειται για πολυμεταλλικά θειούχα μεταλλεύματα με το αρχικό και βασικό οικονομικό ενδιαφέρον να βρίσκεται στα περιεχόμενα ορυκτά θειούχου ψευδαργύρου (σφαλερίτης), θειούχου μολύβδου (γαλήνιτης) και θειούχου σιδήρου (σιδηροπυρίτης), ενώ μεταβαλλόμενη είναι η παρουσία του  θειούχου ορυκτού σιδήρου -αρσενικού (αρσενοπυριτης). Στην πραγματικότητα πρόκειται δηλαδή για εξόρυξη με μεταλλευτικό στόχο την παραγωγή ψευδαργύρου και μολύβδου, κάτι άλλωστε που χαρακτηρίζει διαχρονικά την παραγωγική λειτουργία των συγκεκριμένων μεταλλείων. Το οικονομικό ενδιαφέρον σε αργυρό και χρυσό οφείλεται στις υψηλές περιεκτικότητες που εντοπίζονται αντίστοιχα στον γαλήνιτη και αρσενοπυρίτη. Τα δυο πολύτιμα μέταλλα συνοδεύουν και ενισχύουν σημαντικά την οικονομικότητα των μεταλλευμάτων ψευδαργύρου και μολύβδου αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν η Ολυμπιάδα και οι Μαύρες Πέτρες να θεωρούνται μεταλλεία εξόρυξης χρυσού.

https://ssl.gstatic.com/ui/v1/icons/mail/images/cleardot.gifΣτο κοίτασμα των Σκουριών το οικονομικό ενδιαφέρον βρίσκεται στην μεταλλοφορία θειούχων ορυκτών χαλκού με κυρίαρχη την παρουσία του χαλκοπυριτη. Η σχετικά αυξημένη περιεκτικότητα χρυσού ενισχύει την εκμεταλλευσιμότητα του χαλκουχου μεταλλεύματος των Σκουριών. Και βέβαια στην περίπτωση αυτή πρόκειται βασικά για εξόρυξη χαλκού, και όχι χρυσού.

Είναι φανερό λοιπόν ότι και στις δύο περιπτώσεις η γενικολογη αναφορά περί εξόρυξης χρυσού είναι ανακριβής, παραπλανητική και δεν έχει σχέση με τα πραγματικά δεδομένα της παραγωγικής διαδικασίας. Η αβάσιμη, στρεβλή και ανορθόδοξη αυτή ονοματολογική αναφορά χρησιμοποιείται τόσο από τους αντιμεταλλευτικους όσο και από αυτούς που στηρίζουν τη μεταλλευτική δραστηριότητα. Οι μεν θέλοντας να συνδέσουν το χρυσό με υποβάθμιση του περιβάλλοντος και για να υπηρετήσουν άλλες σκοπιμότητες, και οι δε νομίζοντας ότι έτσι αναδεικνύουν περισσότερο την πλουτοπαραγωγική αξία και προοπτική. 

Και στις δύο περιπτώσεις είναι φανερό ότι όσοι επιμένουν στην αυθαίρετη αναφορά περί εξόρυξης χρυσού ενδιαφέρονται βασικά για την επικοινωνιακή εκμετάλλευση του θέματος. Και για να αποδοθεί ακόμη πιο καθαρά η πλουτοπαραγωγικη δυναμική της πολυμεταλλικης "υπεροψίας​" και διάστασης είναι σκόπιμο να παρατηρηθεί και συμπληρωθεί ότι,
·         σε ότι αφορά στους συγκεκριμένους τύπους μεταλλεύματος, ο πολυμεταλλικός χαρακτήρας διευρύνει το κοιτασματολογικό δυναμικό και την οικονομική τους βάση, ενισχύει την αναπτυξιακή προοπτική, και αυξάνει τα περιθώρια παραγωγικής τους ανοχής και αντοχής απέναντι σε κάθε είδους σκαμπανεβάσματα στη διάθεση, ζήτηση και κατανάλωση ορυκτών πρώτων υλών. Η όποια «ανησυχία» δημιουργείται συχνά στην αξία του χρυσού, με αφορμή κυρίως διάφορα πολιτικά και χρηματιστηριακά «παιχνίδια», αντιμετωπίζεται με τη σταθερότητα και την δυναμική βιομηχανική παρουσία του ψευδαργύρου και του χαλκού. Ακόμη, η εμφάνιση παρακείμενης μεταλλοφορίας μαγγανίου στο περιβάλλον των πολυμεταλλικών κοιτασμάτων αποτελεί πρόσθετη μεταλλευτική παρακαταθηκη για την περιοχή.
·         σε ότι αφορά στο δημόσιο συμφέρον η ολοκληρωμένη παραγγωγική εκμετάλλευση του διαθέσιμου μεταλλευτικού δυναμικού στο συνολό του, δημιουργεί ευνοϊκές προϋποθέσεις και συνθήκες καθετοποιημένης αξιοποίησης, μεγιστοποίησης του κοινωνικο-οικονομικού οφέλους και βέλτιστης περιβαλλοντικής διαχείρισης.

Τα περί εξόρυξης ή επένδυσης χρυσού δεν έχουν συνεπώς καμία σχέση με το πραγματικό περιεχόμενο της μεταλλευτικής δραστηριότητας στην Β.Α. Χαλκιδική. Στην ουσία πρόκειτα για ένα ακόμη επικοινωνιακό τρικ που βολεύει όλους αυτούς που για διάφορους λόγους αναζητούν εναγωνίως να έχουν ένα ρόλο, έστω κα ι αν αυτός καταλήγει τελικά να είναι «εκ των πραγμάτων» εικονικός και κενός αξιόπιστων επιχειρημάτων.
.

Το ζητούμενο στη Β.Α. Χαλκιδική είναι μέσα από το πολυμεταλλικό περιεχόμενο των κοιτασμάτων να υπάρξει βιώσιμη μεταλλευτική δραστηριότητα (sustainable mining)  στη βάση μιας συνολικά ολοκληρωμένης και αποτελεσματικής αποθεματικής αξιοποίησης (resource efficient exploitation), σύμφωανα με τις αρχές και τους κανόνες μιας κυκλικής οικονομικής προσέγγισης (circular economy). Πρόκειται λοιπόν για την εξόρυξη κοιτασμάτων μολύβδου-ψευδαργύρου στην Ολυμπιάδα και Μαύρες Πέτρες, και χαλκού στις Σκουριές. Στην εξέλιξη της παραγωγικής διαδικασίας η εφαρμογή νέων κατάλληλων τεχνολογιών και μεθόδων μεταλλευτικής επεξεργασίας έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση της αρχικής κοιτασματολγικής αξίας μέσα από την παραγωγή χρυσού, αλλά και αργύρου, ενώ παράλληλα προκύπτουν δευτερογενώς αξιοποιήσιμα απόβλητα. Γίνεται λόγος λοιπόν για μια «win-win» περίπτωση που διασφαλίζει από την μια μεριά μέγιστη πλουτοπαραγωγική αξιοποίηση  και επαναξιοποίηση, και από την άλλη πλευρά πετυχαίνει βέλτιστη περιβαλλοντική διαχείριση.

Στη σχηματική μεταλλογενετική παράσταση του Jebrak (2016) ότι η τα μεταλλοφόρα συστήματα στη Β.Α. Χαλκιδική (Σ=Σκουριές, Ο=Ολυμπιάδα, Μ=Μαύρες Πέτρες, Π=Πιάβιτσα, Β=Βάρβαρα) συνδέονται με διάφορους συγκεκριμένους κοιτασματολογικούς τύπους, γεγονός που και αυτό με τη σειρά του αποδεικνύει και αιτιολογεί την πολυμεταλλικότητα της περιοχής. 




Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Στηρίζω Ελλάδα, Διαλέγω Ευρώπη

Είναι φανερό και προκύπτει ξεκάθαρα ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των δανείων πηγαίνει για να ξεπληρώσει το χρέος και ένα σημαντικό μέρος στην ανακεφαλαίωση των τραπεζών. Από την άλλη πλευρά ξενίζει το χαμηλό ποσό που φαίνεται να προβλέπεται στο νέο δανειακό πακέτο για επενδύσεις σχετικές με την εξυγίανση και οικονομική υποστήριξη μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που αποδεδειγμένα αναπτύσσουν την καινοτομία, κινούν την αγορά, υπηρετούν την παραγωγική οικονομία και δημιουργούν ποιοτικές θέσεις εργασίας. Στο κάτω μέρος του σχήματος παρουσιάζεται σε διάγραμμα η εξέλιξη του χρέους διαφόρων ευρωπαϊκών χωρών. Η τρέχουσα αξιολόγηση θα κλείσει και μάλιστα σχετικά σύντομα. Είναι όμως σίγουρο ότι παρόμοιες καταστάσεις έντασης και φόρτισης θα υπάρξουν και στο μέλλον εφόσον τα πράγματα παραμένουν το ίδιο ρευστά και αντιφατικά. Θέλω εδώ να μεταφέρω τις δικές μου απόψεις και σκέψεις στη βάση προσωπικών και αυτοκριτικών αναλύσεων και ερμηνειών, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα το δικαίωμα στον καθένα να έχει τις δικές του προσεγγίσεις.

Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω από την αρχή, για την αποφυγή τυχόν παρεξηγήσεων, ότι είμαι βαθιά ευρωπαϊστής, με τάσεις και πεποιθήσεις πολίτη του κόσμου. Πιστεύω ακράνδατα στο πρότζεκτ της ενοποιημένης Ευρώπης, σαν το πιο ριζοσπαστικό προοδευτικό και δυναμικό εγχείρημα και πρωτοβουλία που συνέβη στη σύγχρονη ιστορία σε παγκόσμιο επίπεδο. Ήταν σίγουρο πως ο δρόμος και το ταξίδι θα παρουσίαζαν πολλές δυσκολίες, αλλά έγινε γρήγορα αντιληπτό ότι αυτό που μετράει είναι η διατήρηση του οράματος, η καθαρότητα του ορίζοντα και ο τελικός προορισμός. Στηρίζω λοιπόν μια Ευρώπη που σέβεται τις εθνικές κουλτούρες και τα κυριαρχικά δικαιώματα, μάχεται για την κοινωνική αλληλεγγύη, στηρίζει τα ανοικτά σύνορα και το δημοκρατικό δικαίωμα ελεύθερης διακίνησης των λαών, αντιμετωπίζει με αποτελεσματικό και ισόνομο τρόπο τις προκλήσεις της εποχής και δημιουργεί ίσες αναπτυξιακές προϋποθέσεις και ευκαιρίες οικονομικής προόδου με κοινό παρανομαστή τον υψηλό δείκτη ποιότητας ζωής όλων των ευρωπαίων πολιτών. Θεωρώ ότι οποιεσδήποτε κινήσεις έξω από το ευρωπαϊκό πλαίσιο της χώρας μας θα επιφέρουν καταστροφικές επιπτώσεις στον τόπο και τους πολίτες. Όποια λογική αντιμετωπίζει το θέμα στη βάση « η Ευρώπη είναι το πρόβλημα και η έξοδος από αυτή η λύση του» αποτελεί υπεραπλοποίηση της κατάστασης και κυριώς υπεκφυγή από τις πραγματικές αιτίες και αφαίρεσης του δικαιώματος ίσου καταμερισμού των ευθυνών. Και εξηγούμαι.

Σε μια γενική θεώρηση το πρόβλημα του οποίου «εκ των πραγμάτων» είσαι μέρος το λύνεις σωστά και αποτελεσματικά όταν το αναλύεις, το κατανοείς και το αποδέχεσαι ο ίδιος. Αν ενώ συμμετείχες στη δημιουργία του, το αντιμετωπίζεις αδιάφορα σαν να μην σε αφορά, τότε συμβαίνει να προσφεύγεις σε εύκολες λύσεις, όπως για παράδειγμα η μεταφορά των όποιων , σε τρίτους που κάθε φορά αλλάζουν είδος και επίπεδο. Με άλλα λόγια εξωτερικεύεις ένα εσωτερικό δικό σου πρόβλημα. Και για να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά και να τα δούμε πιο συγκεκριμένα μέσα από την παρατεταμένη οικονομική κρίση της πατρίδας μας, είναι φανερό ότι όι εθύνες βαραίνουν κάθε φορά και συχνά μέσα σε διάστημα μερικών δευτερολέπτων, τρίτους τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό της χώρας.

Φταίνε οι πολιτικοί μας. Καμμιά αντίρρηση, και μάλιστα φέρνουν ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης σαν κάτοχοι της εξουσίας και χειριστές λήψης των αποφάσεων. Από την άλλη πλευρά τους έχουμε αλλάξει δεκάδες φορές, αλλά τα πρόβληματα δεν βρίσκουν λύσεις και η κατάσταση αντί για καλύτερη γίνεται χειρότερη. Έφυγαν οι παλιοί και ήρθαν καινούριοι. Ξαναήρθαν οι παλιοί και από πίσω άλλοι πιο καινούριοι. Εκτός από κάποιες λεκτικές εφεύρεσεις, όπως για παράδειγμα μετονομασία της Τρόϊκα σε Θεσμούς, το μνημονιακό καθεστώς παραμένει. Συνεπώς το μοναδικό λογικό συμπέρασμα που θα μπορούσε να βγάλει κανείς είναι ότι δεν έχει σημασία ποιοι κυβερνούν αφού όλοι προέρχονται από την ίδια δεξαμενή. Δεν έχουν σημασία τα πρόσωπα αλλά η κεκτειμένη νοοτροπία και τρόπος σκέψης και συμπεριφοράς που απλώνεται και αφορά το σύνολο σχεδόν της ελληνικής κοινωνίας. Αυτής που εμείς δημιουργήσαμε με βασικά χαρακτηριστικά την κατάχρηση της εξουσιας σε όποιο βαθμό και όποτε την αποκτήσουμε, και ο συντεχνιακός νεοπλουτισμός που δεν έλαβε ποτέ υπόψη του ή δεν νοιαζότανε για τα εμφανή οικονομικά πρόβληματα της χώρας.
Φταίει η Ευρώπη, κάτι που μπορεί κάποιος επίσης να ισχυριστεί. Αλλά από την άλλη μεριά πως και γιατί. Με ποιο συγκεριμένο τρόπο. Και αν δούμε τα πράγματα ψύχραιμα και με καθαρό μυαλό, μάλλον καλά και ευγενικά μας φέρθηκαν. Προκύπτει λοιπόν από διάσπαρτα στοιχεία ότι η Ελλάδα ήταν διαχρονικά από τις πλέον ωφελημένες χώρες. Δείχνουν λοιπόν πως τα συνολικά έσοδα της χώρας μας από κοινοτικές επιχορηγήσεις προσέγγισαν τα 200 δισ. ευρώ. Άλλα 40 δισ. ευρώ αναμένεται να λάβει η Ελλάδα στο πλαίσιο της νέας προγραμματικής περιόδου μέχρι το 2020. Στα ποσά αυτά δεν περιλαμβάνονται τα δάνεια από το 2010 στο πλαίσιο της τρόικας, ύψους 240 δισ. ευρώ, τα οποία η χώρα μας καλείται να επιστρέψει. Με όρους «καθαρού δημοσιονομικού οφέλους», των συνολικών δηλαδή απολαβών του κράτους από τον κοινοτικό προϋπολογισμό μείον τη συνολική συνεισφορά του σε αυτόν, η Ελλάδα είχε το μεγαλύτερο όφελος για την περίοδο 2007-10.    Ακολουθούν η Πολωνία, η Ισπανία και η Πορτογαλία.  Αν  εξαιρεθεί το Λουξεμβούργο λόγω της εγκατάστασης εκεί (και στο Βέλγιο) των κοινοτικών οργάνων, η χώρα της οποίας οι συνολικές εισπράξεις από τις δαπάνες του κοινοτικού προϋπολογισμού καλύπτουν το μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ της (σε τρέχουσες τιμές και ισοτιμίες αγοραστικής δύναμης) είναι πάλι η Ελλάδα (3,3%), ακολουθούμενη σε μεγάλη απόσταση από τις Λιθουανία, Πορτογαλία και Λετονία». Όσο για τα έσοδα από την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ), εδώ η Ελλάδα βρίσκεται στη δεύτερη θέση γιατί την υποσκέλισε η Ιρλανδία. Η τελευταία έλαβε από την ΚΑΠ την περίοδο 2007 – 2010 354 ευρώ ανά κάτοικο, η Ελλάδα 287 ευρώ ανά κάτοικο και η Δανία 210 ευρώ ανά κάτοικο. Όλα αυτά τα χρήματα δόθηκαν για να υπάρξει σταδιακά αναπτυξιακή και οικονομική σύγκλιση με τις περισσοτερο ανεπτυγμένες οικονομίες του ευρωπαϊκού βορρά, που δεν έγινε φυσικά ποτέ. Το ερώτημα είναι που πήγαν όλα αυτά τα δισεκατομμύρια. Προφανώς κατασπαταλήθηκαν και κακοδιαχειρίστικαν σε λάθος κατεύθυνση και προορισμό από ένα κράτος κακό «επιχειρηματία» και σχεδιαστή, και ένα αντιπαραγωγικό κρατικοδίαιτο ιδιωτικό τομέα. Στα απλά μαθηματικά η εξίσωση αυτή οδηγεί σε διαπλοκή. Ή αν θέλετε το διάνυσμα που προκύπτει είναι αναπτυξιακά καθοδικό, και έτσι κλείνω εδώ αυτό το θέμα.Ποιος φταίει λοιπόν που μετά από τόσα χρόνια δεν κατορθώσαμε να νοικοκυρέψουμε την χώρα μας και γιατί να φορτώνουμε σε άλλους την δική μας ανικανότητα καλής διαχείρισης του σπιτιού μας. Οι τρεις Βαλτικές χώρες μπήκαν στην Ένωση πιο αργά βρήκαν τον δικό τους σταθερό ρυθμό όπως ταιριάζει στα δικά τους οικονομικά μεγέθη. Οι κεντροανατολικές χώρες το ίδιο με την Πολωνία να παίζει πλέον κεντρικό ρόλο. Η Ιρλανδία επανέκαμψε και η Πορτογαλία, Ισπανία και Ιταλία το παλεύουν και αναζητούν το δικό τους μοντέλο. Συνεπώς, γιατί να μην μπορούμε και εμείς.

Να πάμε στην δραχμή λένε αρκετοί και να αντιγράψουμε το Brexit, σκέψεις που εντάσσονται και αυτές στις εύκολες και πρόχειρες λύσεις που μας βολεύουν και μας δίνουν προς στιγμή τη δυνατότητα να αποφεύγουμε να βλέπουμε κατάματα την πραγματικότητα προτιμώντας αντί για αυτήν να εισπράττουμε οικειοθελώς την παραπλάνηση. Το σενάριο τρόμου λοιπόν της δραχμής το βλέπουν όλοι οπου και αν βρίσκονται και σε όποια οικονομική και ιδεολογική πλατφόρμα και αν ανήκουν, εκτός από ορισμένους από εμάς που όπως συνηθίζεται τα ξέρουν όλα. Το μόνο που αξίζει να πει κανείς εδώ είναι επιολαιότητα και άγνοια κινδύνου. Όσον αφορά το Brexit ντρέπομαι προσωπικά μόνο που το σκέφτομαι σαν έλληνας. Τι να πεις.Μια χώρα που κέρδιζε σε πολλά και διάφορα επίπεδα σαν μέλος της Ένωσης (το παράδεχρτηκαν και οι ίδιοι αμέσως μετά το δημοψήφισμα), επέλεξε ένα απόλυτα εθνικιστικό τρόπο να κλείσει τα σύνορα της σε κάθε πρόσφυγα αλλά εκ των πραγμάτων πλέον και σε κάθε ευρωπαίο πολίτη.  Να προδώσει όλες τις χώρες που παραμένουν στο καράβι της Ευρώπης αποφασισμένες να πάνε κόντρα, αλλά με σιγουριά απέναντι σε κάθε δυσκολία. Και τώρα η χώρα αυτή που νομίζει ότι είναι μεγάλη και ισχυρή από μόνη της παρακαλάει για ειδικές εμπορικές συμφωνίες με την Ευρώπη. Τι να ζηλέψω λοιπόν από το πολιτικό μοράλ μιας τέτοιας χώρας, την οποία σε καμμία περίπτωση δεν θα ήθελα να αντιγράψει η πατρίδα μου. 


Αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα και ο λαός μας είναι πλήρης αντίληψη στο που πραγματικά βρισκόμαστε. Να δούμε και να πούμε την αλήθεια. Να προσδιορίσουμε τα προβλήματα και τις λυσεις τους χωρίς ιδεοληψίες και αφορισμούς. Ανάπτυξη, παραγωγική οικονομία, θεσεις εργασίας. Δεν μπορεί η σημερινή Ελλάδα να είναι από τις χειρότερες χώρες σε ότι αφορά στην προσέλκυση επενδύσεων. Δεν χρειάζονται ούτε εξυπνάδες, εθνικισμός, αλλά ούτε ψευτοπατριωτισμός από ντεμέκ ελληνάρες. Η Ελλάδα είχε και έχει μια λαμπρή ιστορία και ολοι μας είμαστε περήφανοι για αυτό και είναι πολλοί αυτοί που το σέβονται και εκτός χώρας. Αυτό είναι ιστορικα δεδομένο και δεν αλλάζει με τίποτε. Όμως εμείς και οι γενιές που έρχονται ζούμε το σήμερα με την εθνική αξιοπρέπεια να κρίνεται σε άλλους τομείς κοινωνικών και οικονομικών επιδόσεων. Να ανασκουμπωθούμε λοιπόν για να ξεφύγουμε ή αν θέλετε να αποδράσουμε από τη μιζέρια και τις κάθε τόσο επώδυνες και ψυχοφθόρες δοκιμασίες. Παραγωγική οικονομιά, πρόσθετο, νέο εισοδήματα γαι το κράτος. Και φυσικά δεν πουλάμε τη χώρα μας όταν δρομολογούμε και επιτρέπουμε επενδύσεις όπως η μεταλλευτική της Χαλκιδικής, άλλες που αφορούν στην αξιοποίηση πλουτοπαραγωγικών πηγών μας, ή οπως αυτή του Ελληνικού. Όταν έχεις ένα κράτος και μια διοίκηση που βάζει και τηρεί όρους δημοσίου συμφέροντος δεν φοβάσαι τίποτα. Ας πάρουμε παραδείγματα από άλλες χώρες που αν και έχουν αυστηρότερη φορολογία και περιβαλλοντική νομοθεσία αποτελούν πρώτη επιλογή πολλών επενδυτών. Γιατί άραγε αυτό. Οι Σουηδοί όταν η Σααμπ δεν πήγαινε καλά το κράτος δεν χρησιμοποίησε λεφτά φορολογουμένων γαι να τη σώσουν αλλά την άφησαν να συρρικνωθεί. Πούλησαν μερικώς την Βόλβο σε κινέζους όπως και οι Γερμανοί την Όπελ. Αυτό σημαίνει και είναι σήμερα πατριωτισμός. Δηλαδή ρεαλισμός και πραγματική πραγματικότητα, ζώντας το σήμερα και το αύριο και όχι το άχρηστο πλέον χθες. Οι άνθρωποι επιβιώνουν και δημιουργούν από την κοινωνική τους παρουσία που ενισχύεται και μπορεί να είναι βιώσιμη μόνο με την εργασία και την οικονομική ποιότητα. Κατά την ταπεινή μου γνώμη μόνο έτσι θα πάμε μπροστά και ψηλά, κυρίως για τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας. 


Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Καινοτομία και νέες τεχνολογίες αυξάνουν τις ανάγκες ορυκτών και μετάλλων.

Σε κεντρικό άρθρο της ημερήσιας και καθημερινής σουηδικής εφημερίδας Dagens industri, οι γενικοί διευθυντές των Γεωλογικών Ινστιτούτων Σουηδίας και Νορβηγίας παρεμβαίνουν, ισχυρίζονται και τεκμηριώνουν την άποψη τους ότι οι χώρες του ευρωπαϊκού βορρά χρειάζονται περισσότερα μεταλλεία. Προτείνουν την εντατικοποίηση της κοιτασματολογικης έρευνας για τον εντοπισμό νέων μεταλλευμάτων και την αύξηση των ευρωπαϊκών αποθεμάτων σε ορυκτές πρώτες ύλες.

Σήμερα λοιπόν οι ευρωπαϊκές χώρε
ς καταναλώνουν πενταπλάσιες ποσότητες χαλκού από τα 2,5 κιλά το χρόνο που καταναλώνουν οι αναπτυσσόμενες χώρες. Την ίδια στιγμή η τρέχουσα και προβλεπόμενη ραγδαία πληθυσμιακή αύξηση εντείνει διαρκώς την ζήτηση ορυκτών πρώτων υλών λόγω των πρόσθετων αναγκών που προκύπτουν για νέους δρόμους, σπίτια και υποδομές.

Ακόμη η Ευρώπη έχει βάλει σαν στόχο το 2020, 20% της ενέργειας που χρειάζεται να προέρχεται από ήπιες μορφές και πηγές. Κάτι που για να είναι εφικτό και να μπορεί να συμβεί απαιτεί την κοιτασματολογικα αποθεματικη παρουσία, μεταλλευτική παραγωγή και διαθεσιμη προμήθεια συγκεκριμένων ορυκτών και μετάλλων. Για παράδειγμα μία ανεμογεννήτρια για να παράγει ένα μεγαβάτ χρειάζεται πρώτες ύλες 132 τόνων χάλυβα, 370 κιλών αλουμινίου, 10 τόνων χαλκού, 111 κιλών νικελίου, 6,7 τόνων μολύβδου, 124 κιλών νεοδυμίου και 22 κιλών δυσπρόσιου. Η σημερινή παγκόσμια παραγωγή δυσπρόσιου σε 1350 τόννους το χρόνο θα έφτανε μόνο για περιορισμένο αριθμό ανεμογεννήτριων αφού το συγκεκριμένο μέταλλο είναι απαραίτητο και χρησιμοποιείται και σε άλλες καινοτόμες εφαρμογές. Από την άλλη πλευρά στη κατασκευή φωτοβολταϊκών συστημάτων χρημοποιουνται τα αλουμίνιο, άνθρακας, χαλκός, ίνδιο, γκαλιο, σίδηρος, μόλυβδος, τελλουριο και τιτάνιο.Και ενώ η Ευρώπη καταναλώνει το 20% της παγκόσμιας μεταλλευτικής παραγωγής παράγει λιγότερο από 1,5% σιδήρου και αλουμινίου και μόνο 6% της παγκόσμιας παραγωγής χαλκού.

Αυτός είναι και ο λόγος που η σουηδική κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο ανέθεσαν με σχετική χρηματοδότηση στο γεωλογικό ινστιτούτο της χώρας, έργο κοιτασματολογικης έρευνας με στόχο την αύξηση των αποθεμάτων ορυκτών πρώτων υλών και την "ως εκ τούτου" υποστήριξη της εθνικής και ευρωπαϊκής μεταλλευτικής παραγωγής. Αυτό έγινε στο πλαίσιο της νέας στρατηγικής για την βιομηχανία, στην οποία τα μεταλλεία αποτελούν βασικό αναπτυξιακό πυλώνα. Κάτι που συμβαδίζει και με τις δράσεις του ευρωπαϊκού προγράμματος πλαισίου Οριζοντας2020, που στηρίζει και προωθεί νέες τεχνολογίες και καινοτομία στη βάση παραγωγικής αξιοποίησης των ορυκτών πρώτων υλών της Ευρώπης. Έρευνα και καινοτομία σε όλο το φάσμα της μεταλλευτικής παραγωγικής αλυσίδας. Νέες μέθοδοι στη κοιτασματολογικη έρευνα, νέες τεχνολογίες στον εμπλουτισμό, νέες τεχνικές στη μεταλλουργία, νέα προϊόντα, βέλτιστες πρακτικές διαχείρισης αποβλήτων στη βάση της κυκλικής οικονομίας.


Κεντρικός στόχος και βασική επιδίωξη είναι η διασφάλιση ευημερίας και ποιότητας ζωής για τους Ευρωπαίους πολίτες και όχι μόνο.

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2016

Τρεις αληθινές ιστορίες, μια μεταλλευτική πραγματικότητα

Γεωπολιτικό το ρίσκο στις μεταλλευτικές επενδύσεις

Πρόσφατο συμβάν αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ή στενή σχέση και επιπτώσεις που συχνά δημιουργεί η γεωπολιτική κατάσταση και το περιεχόμενο της, στην ομαλή υλοποίηση, εξέλιξη και λειτουργία μιας όποιας επενδυτικής δραστηριότητας. Συγκεκριμένα η επίσκεψη του Δαλάι Λάμα στη Μογγολια είχε σαν αποτέλεσμα ή Κινα να μπλοκάρει την μεταφορά και είσοδο μογγολικου χαλκού στα κινέζικα σύνορα. Το μεταλλείο χαλκού-χρυσου στη Μογγολια, που είναι ο μεγαλύτερος φορολογικός τροφοδότης της χώρας, εξάγει τα προϊόντα του στη Κινα. Στην περίπτωση αυτή μέτρησαν δηλαδή περισσότερο οι άσχημες διμερείς σχέσεις Θιβετ και Κινας, με την τελευταία να μην επιθυμεί την ανάμιξη του Θιβετιανου Βουδισμού στη Μογγολια. Με άλλα λόγια κάποια πράγματα που μπορεί να φαντάζουν σε μας ασήμαντα για μας είναι τόσο σημαντικά για άλλους με απρόβλεπτες και συχνά επώδυνες επιπτώσεις. Σε κάθε περίπτωση η εκτίμηση του επενδυτικού ρίσκου αποτελεί πολλές φορές δύσκολη υπόθεση.

Προτεραιότητα στην κοιτασματολογική έρευνα χρυσού

Υπάρχουν φόβοι ότι ήδη στο τέλος της τρέχουσας δεκαετίας για πρώτη φορά στην ιστορία θα δημιουργηθεί έλλειψη αποθεμάτων αποθεμάτων χρυσού σέ παγκόσμιο επίπεδο με αποτέλεσμα την ύπαρξη υψηλού κινδύνου και ισχυρής πίεσης σε ότι στην βιώσιμη και απρόσκοπτη διάθεση, προμήθεια και διακίνηση του κίτρινου μετάλλου. Το γεγονός αυτό οφείλεται στην περιορισμένη χρηματοδότηση προγραμμάτων και έργων κοιτασματολογικης έρευνας. Συγκεκριμένα, στην πρόσφατη άσχημη περίοδο για τον μεταλλευτικό κλάδο, τα ποσά που επενδύθηκαν στην αναζήτηση και εντοπισμό νέων κοιτασμάτων μειώθηκαν παγκόσμια από 12 δισ δολ το 2012 σε 4 δισ δολ σήμερα. Αντι για αυτό οι εταιρείες επέλεξαν να επενδύσουν στην αύξηση αποθεμάτων των "υπό εκμετάλλευση" μεταλλευμάτων τους και στον εκσυγχρονισμό της παραγωγικής διαδικασίας. Απουσίασαν σε μεγάλο βαθμό οι έρευνες σε νέες περιοχές με πρόσφορο γεωλογικό περιβάλλον και δυναμικό κοιτασματολογικο ενδιαφέρον. Ο ορατός όμως πλέον κίνδυνος έλλειψης αποθεμάτων χρυσού αλλάζει εδώ και αρκετό διάστημα την κατάσταση, και επιφέρει ολική επανεκκίνηση και επαναφορά στην ενίσχυση της γεωλογικής έρευνας και στην προοπτική εντοπισμού νέων κοιτασμάτων. Μαζί με το μήνυμα μάλιστα ότι "τα πλούσια και εύκολα κοιτάσματα έχουν βρεθεί και ότι απομένει πλέον ή έρευνα γεωλογικά δυσκολότερων και αν ανεξερεύνητων και φτωχότερων μεταλλοφοριων, γεγονός που αυξάνει το επενδυτικό ρίσκο κοιτασματολογικου εντοπισμού τους". Σαν αντικειμενικοί στόχοι έντονου και υψηλού κοιτασματολογικου και άρα οικονομικού ενδιαφέροντος προτείνονται περιοχές, περιφέρειες και χώρες στην Αφρική, την Αλασκα, την Αιγυπτο και το Ιραν όπου ο χαλκός και ο χρυσός αποτελούν αχώριστο "παραγωγικό ζευγάρι". Για ένα οικονομικό γεωλογο βέβαια είναι γνωστό και αποτελεί σημαντικό ερευνητικό εργαλείο, ότι τα Αλπικου ορογενετικου τόξου μαγματογενη πορφυρικα κοιτάσματα χαλκού- χρυσού του Ιραν βρίσκουν βορειοδυτικά την συνέχιση τους στις Σκουριές, το Γερακαριο, τη Βάθη και την Ποντοκερασια στη Β.Ελλαδα, στο Buchim στα Σκοπια και στο Bor στη Σερβια.

Αναπτυξιακός μονόδρομος για την Ευρώπη η αξοποίηση του ορυκτού της πλούτου


Η ιστορική μεταλλευτική περιοχή Rio Tinto, στη νοτιοδυτική Ισπανια βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο παραγωγικής αξιοποίησης. Μια ώρα περίπου δυτικά της Σεβιλλης υπήρξε μεταλλευτικό κέντρο για περισσότερα από 4 000 χρόνια με το χαλκό να παράγεται για πρώτη φορά το 1860. Βασικός επενδυτικός στόχος ο χαλκός, με τον χρυσό να ακολουθεί ακριβώς από πίσω και από πολύ κοντά. Ήδη στο πρώτο προηγούμενο τρίμηνο ή παραγωγή χαλκού ανήλθε σε 9 000 περίπου τόνους, ενώ υπάρχει εκτίμηση 10 000 τόνων στο τρέχον τελευταίο τρίμηνο του 2016. Απασχολούνται 320 εργαζόμενοι που σύντομα θα φθάσουν τους 380. Άλλη μία λοιπόν ευρωπαϊκή μεταλλευτική επένδυση είναι γεγονός τόσο από πλευράς τρέχουσας παραγωγικής εκμετάλλευσης, όσο και σε σχέση με τη δημιουργία θέσεων εργασίας.